5 sytuacji, w których wybór garnka decyduje o potrawie > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Kiedy szeroki garnek wygrywa Szeroki, niski garnek to narzędzie do potraw, które potrzebują dużej powierzchni. Przy smażeniu, duszeniu mięsa na rumiano, przechowywanie w małym mieszkaniu redukcji sosów czy przygotowywaniu ryżu i kasz szerokie dno daje równomierny rozkład temperatury i pozwala wodzie szybciej odparować. To także lepszy wybór, gdy chcesz szybko zagotować wodę na makaron — większa powierzchnia oznacza szybsze wrzenie. Uważaj jednak, by nie wybrać garnka tak szerokiego, że jego dno będzie większe niż palnik. Wtedy środek będzie się gotować, a brzegi pozostaną chłodne.

Podstawą jest twaróg. Najlepiej sprawdza się tłusty, dobrze odciśnięty i zmielony dwukrotnie. Twaróg w kostce, kolory ścian Do salonu wilgotny, prosto z opakowania, wnosi do ciasta wodę, której nikt nie przewidział. Wtedy trzeba dosypać więcej mąki, a nadmiar mąki to właśnie gumowata, zbita struktura po usmażeniu. Przed mieleniem odciśnij twaróg na sicie przez kilkanaście minut albo przełóż go na chwilę pod lekki nacisk. Jeśli jest bardzo wilgotny, dodaj mąkę ziemniaczaną, nie pszenną — ziemniaczana mniej „ciągnie" gluten i rzadziej powoduje twardnienie.

Na koniec: nie przenoś ciasta, które właśnie wyjęłaś z lodówki. Zimna masa jest sztywna i krucha, pęka przy zginaniu. Daj jej kilka minut w temperaturze pokojowej, żeby odzyskała plastyczność. Ta jedna zmiana rozwiązuje większość przypadków rozłażenia się przy przenoszeniu, z którymi walczy się w kuchni.

Praktyczna różnica w działaniu jest prosta. Przy tłuszczu wessanym obniż temperaturę początkową smażenia i wydłuż czas. Skórka musi stopniowo tracić wodę, zanim zacznie się rumienić. Przy tłuszczu uwięzionym postępuj odwrotnie: zacznij od wyższej temperatury, żeby skórka się zaciągnęła, ale natychmiast ją zmniejsz, gdy tylko zacznie brązowieć — inaczej tłuszcz zdąży wniknąć, a potem nie odparuje.

Po smażeniu tłuszcz warto przefiltrować i użyć ponownie, ale tylko jeśli nie przypalił się podczas poprzedniej partii. Głębokość warstwy można korygować między partiami, dolewając lub odlewając olej. Pamiętaj, że pączki po włożeniu do tłuszczu zwiększają objętość, więc naczynie musi mieć zapas. Najlepiej smażyć po 2–3 sztuki, niezależnie od średnicy, żeby temperatura nie spadała gwałtownie.

Praktyczna zasada jest prosta. Jeśli potrawa ma się wolno gotować i nie wyparowywać — wybierz garnek wysoki. Jeśli ma się zredukować, zrumienić albo potrzebuje dużej powierzchni — wybierz szeroki. Do codziennego gotowania w domu najlepiej mieć dwa: wysoki o średnicy około 20–24 cm i szeroki, niski, o średnicy 24–28 cm. Wtedy nie musisz zgadywać, tylko sięgasz po właściwy kształt do konkretnego dania.

Wysoki, wąski garnek nadaje się do potraw, które mają się wolno gotować, nie wyparowywać i nie przypalać. Doskonale sprawdza się przy bulionach, zupach kremowych, gulaszach i sosach. Wąska średnica ogranicza parowanie, a wysokie ścianki utrzymują ciepło i chronią przed chlapaniem. Uwaga na jedną rzecz: jeśli wlejesz zbyt dużo płynu, potrawa będzie się gotować nierówno, a na dnie łatwo o przypalenie. Napełniaj garnek maksymalnie do dwóch trzecich wysokości.

Dla pączków o średnicy około 5–6 cm, czyli klasycznych, wystarczy warstwa tłuszczu o głębokości 3–4 cm. Taki poziom pozwala ciastu swobodnie unosić się na powierzchni i obracać, a jednocześnie nie wymaga wlewania litrów oleju. Ważne, żeby w garnku o średnicy 20 cm tłuszcz sięgał mniej więcej do połowy wysokości naczynia. Wtedy nawet po wrzuceniu kilku sztuk poziom nie podniesie się na tyle, by olej wylewał się przy energicznym smażeniu.

Kształt garnka ma większy wpływ na gotowanie, niż się wydaje. Wysoki i wąski garnek zachowuje się inaczej niż szeroki i płaski, bo zmienia się w nim stosunek powierzchni parowania do objętości oraz rozkład ciepła na dnie i ściankach. Zanim kupisz kolejny garnek albo wybierzesz ten z szafki, sprawdź, co dokładnie zamierzasz w nim zrobić.

Nasiąkanie tłuszczem to nie jedna wada, a dwa różne zjawiska, które często myli się ze sobą. Pierwsze to nadmierne picie tłuszczu przez skórkę podczas smażenia. Drugie to zatrzymywanie tłuszczu pod skórką, gdy ta jest zbyt szczelna. Rozpoznanie, z którym masz do czynienia, decyduje o tym, co zmienić w przygotowaniu potrawy.

Jak odróżnić tłuszcz wessany od tłuszczu uwięzionego pod skórką Druga przyczyna to zbyt szybkie zamknięcie skórki. Gdy tłuszcz jest zbyt gorący, skórka ścina się w sekundach i tworzy szczelną powłokę. Tłuszcz, który w nią wniknął, nie ma jak odparować, więc zostaje uwięziony pod spodem. Taka skórka wygląda na wypukłą, napiętą i błyszczącą, a po przekrojeniu widać pod nią wyraźną warstwę tłuszczu. Jeśli natomiast skórka jest matowa, miejscami zapadnięta i przesiąknięta na wylot, masz do czynienia z pierwszym typem — tłuszcz wsiąkł w strukturę, bo skórka była mokra i niedostatecznie nagrzana.

If you enjoyed this information and you would such as to get even more details pertaining to Freeflashgamesnow.Com kindly visit our webpage.