Co zrobić, żeby marmolada nie wypłynęła z gorącego ciasta? > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Drożdże to organizmy żywe i mają swoje granice tolerancji. Zanim w ogóle zaczniesz liczyć na jakąkolwiek fermentację, musisz wiedzieć, że poniżej pewnej temperatury staną w miejscu, a powyżej innej po prostu zginą. Granice te są węższe, niż się powszechnie wydaje. Większość szczepów drożdży gorzelniczych i piekarniczych pracuje w przedziale od około 15°C do 30°C, ale to nie znaczy, że w każdym punkcie tego zakresu zachowują się tak samo. Poniżej 10°C drożdże nie są martwe — przechodzą w stan uśpienia. Powyżej 40°C białka zaczynają się denaturować i komórki giną nieodwracalnie. Wszystko pomiędzy to strefa, w której drożdże ruszają, ale tempo pracy bywa skrajnie różne.

Jak trafić w temperaturę, przy której drożdże rzeczywiście ruszają Dolna granica startu to około 20–24°C. W tej temperaturze drożdże zaczynają pracę w ciągu kilkunastu minut do pół godziny. Jeśli płyn ma 25–30°C, ruszają szybciej, ale fermentacja bywa gwałtowna i może generować niepożądane aromaty. Najbezpieczniejszy praktyczny przedział to 22–28°C. Sprawdzaj temperaturę nie tylko samego płynu, ale też otoczenia — w chłodnym pomieszczeniu nastaw może wystartować, a potem zwolnić, gdy temperatura spadnie w nocy. Trzeci typowy błąd to dolewanie wrzątku do zimnego nastawu, porady remontowe żeby „przyspieszyć". W ten sposób łatwo przegrzać część płynu i zabić drożdże miejscowo, zanim zdążysz je rozmieszać.

Wybór sprowadza się do jednego pytania: co zamierzasz z nim zrobić. Do smarowania, past i sosów — wiaderkowy. Do pieczenia, smażenia i potraw, gdzie liczy się ziarno — mielony półtłusty. Kupowanie obu na zapas mija się z celem, bo twaróg jest produktem nietrwałym. Lepiej brać mniejsze opakowanie i zużyć je w ciągu kilku dni niż trzymać w lodówce „na wszelki wypadek".

Smażone ciasto chrupie tylko wtedy, gdy woda zdąży z niego odparować i nie wróci. Problem pojawia się, gdy gorące wyroby trafiają od razu pod przykrycie albo do zamkniętego pojemnika. Para wodna nie ma ujścia, skrapla się na ściankach i wsiąka z powrotem w tłuszczową skórkę. Po dwóch godzinach faworki, oponki czy pączki smakują jak gąbka. Dlatego pierwsza czynność po wyjęciu z tłuszczu nie polega na pakowaniu, If you liked this article and you simply would like to acquire more info about Http://Freeflashgamesnow.com nicely visit our own site. tylko na studzeniu.

Zbyt wysoka temperatura to wróg numer dwa. Marmolada zawiera cukier, który w temperaturze powyżej dwustu stopni zaczyna wrzeć gwałtownie i wypycha ciasto od środka. Piecz więc w dolnej lub środkowej części piekarnika, w temperaturze niższej o dziesięć do dwudziestu stopni od tej w przepisie, ale dłużej. Jeśli wierzch zaczyna się przypalać, a środek jest surowy, przykryj formę kawałkiem folii aluminiowej – nie podnoś temperatury, bo to tylko pogorszy sprawę.

Jak filtrować i przechowywać, żeby przedłużyć życie tłuszczu Po każdym smażeniu odczekaj, aż tłuszcz przestygnie, ale nie zastygnie. Przelej go przez drobne sitko wyłożone papierowym filtrem lub gazą do czystego słoika. Nie wyciskaj resztek jedzenia, bo wróci do tłuszczu. Słoik zakręć i wstaw do lodówki — chłód spowalnia utlenianie. Do smażenia nabieraj czystą łyżką lub chochlą, nigdy nie wylewaj zużytego tłuszczu z powrotem do zapasu. Jeśli smażysz mięso w panierce, po pierwszym użyciu tłuszcz nadaje się zwykle tylko do jednorazowego wykorzystania, bo mąka i bułka tarta palą się i psują olej.

Nie układaj ciasta warstwami, jedną na drugiej. Ciężar górnych sztuk przygniecie dolne, a miejsca styku zrobią się wilgotne. Jeśli musisz upchnąć większą ilość, przełóż warstwy pergaminem albo bibułą, ale pamiętaj, że i tak stracą część chrupkości. Najlepiej trzymać je w jednej warstwie w chłodnym, przewiewnym miejscu — nie w kuchni nad garnkiem, nie przy piekarniku i nie na parapecie od południa.

Jeśli masz wątpliwości, wyrzuć tłuszcz. Koszt nowej butelki jest niewspółmiernie niski w porównaniu z ryzykiem problemów żołądkowych. Tłuszcz, który raz się przypalił, nie odzyska jakości. Nie próbuj go ratować przez rozcieńczanie świeżym olejem — to tylko pogorszy smak potrawy. Zasada jest prosta: filtruj, chłodź, sprawdzaj zapach i wygląd, a gdy tylko pojawi się niepokojący sygnał, http://Freeflashgamesnow.com/ pozbądź się go bez sentymentów.

Na koniec: nie przenoś ciasta, które właśnie wyjęłaś z lodówki. Zimna masa jest sztywna i krucha, pęka przy zginaniu. Daj jej kilka minut w temperaturze pokojowej, żeby odzyskała plastyczność. Ta jedna zmiana rozwiązuje większość przypadków rozłażenia się przy przenoszeniu, z którymi walczy się w kuchni.

Rozłóż ciasto na kratce do studzenia lub na blasze wyłożonej papierowym ręcznikiem. Ważne, żeby wyroby leżały pojedynczo i nie dotykały się bokami. Ręcznik wchłonie nadmiar tłuszczu, a kratka zapewni przepływ powietrza od spodu. Jeśli położysz je na płaskim talerzu, spód zaparuje i rozmoknie w ciągu kilkunastu minut. Studzenie zajmuje od dwudziestu do czterdziestu minut, zależnie od grubości ciasta. Dopiero gdy są całkowicie zimne w dotyku, można je zabezpieczyć na resztę dnia.