Gdy tłuszcz żółknie i dymi, sprawdź, ile ma jeszcze sensu > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Kryształy lodu mają to do siebie, że rozrywają ściany komórek. Im są większe, tym więcej błon komórkowych pęka. Po rozmrożeniu woda, która była uwięziona w środku, wypływa na zewnątrz. Dlatego z grubo zamrożonego mięsa wycieka różowy płyn, a z rozmarzniętych truskawek robi się papka. Ten sam produkt zamrożony cienko zachowuje strukturę, bo kryształy są zbyt małe, by wyrządzić poważne szkody.

Rodzaj tłuszczu i sposób smażenia decydują nie tylko o smaku potrawy, ale i o tym, jak szybko trzeba go wymienić. Smażenie głębokie to zanurzenie produktu w tłuszczu, którego jest tyle, by swobodnie unosił się w naczyniu — zwykle minimum kilku centymetrów warstwy. Smażenie płytkie oznacza tłuszcz sięgający do połowy wysokości kawałka, który dodatkowo trzeba odwrócić. To nie kosmetyczna różnica: głębokie smażenie działa na produkt równomiernie z każdej strony, płytkie wymaga uwagi i obracania, a tłuszcz zużywa się szybciej, bo miejscowo przegrzewa się przy dnie.

Majonez to emulsja, czyli mieszanina dwóch cieczy, które normalnie się nie łączą: oleju i wody (tej z octu, soku z cytryny czy żółtka). Żółtko dostarcza emulgatorów – przede wszystkim lecytyny – które otaczają krople oleju i nie pozwalają im się zlewać. Trwałość emulsji zależy od tego, czy krople oleju są wystarczająco małe i równomiernie rozproszone. Gdy mieszasz zbyt szybko, krople nie zdążą się odpowiednio rozdrobnić, zanim zderzą się ze sobą i połączą w większe skupiska. If you enjoyed this post and you would such as to receive more facts pertaining to Https://gummipuppen-Wiki.de/ kindly browse through the internet site. Wtedy emulsja pęka i widzisz rozwarstwienie. To nie jest wina składników, tylko tempa pracy.

Najprostsza zasada: im wyższa temperatura, im więcej panierki i im częstsze smażenie, tym krócej tłuszcz nadaje się do pracy. Lepiej wymienić go o jeden cykl za wcześnie niż o jeden za późno — przypalony tłuszcz psuje smak potrawy i jest niezdrowy.

Powietrze to przede wszystkim tlen. Utlenia tłuszcze w orzechach, nasionach, mące razowej i kaszach, powodując gorzki posmak. Rozwija też mole spożywcze i inne szkodniki, które wystarczą, by zniszczyć zapas. Słoik musi być wypełniony niemal po brzegi, z minimalną ilością powietrza nad produktem. Zostawianie pustej przestrzeni to typowy błąd — im więcej powietrza, tym szybciej produkt traci aromat i chrupliwość. Zakrętka musi być sucha i dokładnie dokręcona, a gumowa uszczelka nie może być popękana. Jeśli słoik ma mechanizm klipsowy z uszczelką, sprawdź, czy przylega równo na całym obwodzie.

Po czym poznać, że tłuszcz nadaje się już tylko do wylania Cztery sygnały są jednoznaczne: ciemnieje i przybiera brunatny odcień, pieni się mimo braku produktu na powierzchni, dymi przy temperaturze, w której wcześniej tego nie robił, albo wydziela ostry, nieprzyjemny zapach. Do tego dochodzi smak — jeśli usmażone potrawy mają posmak starego oleju, żadne filtrowanie tego nie naprawi. Tłuszcz, który raz się zapalił, również traci właściwości i nie powinien być używany ponownie.

Rozróżnienie na smażenie głębokie i płytkie ma praktyczne znaczenie. W głębokim tłuszcz zalewa produkt, więc do oleju trafia więcej wody, mąki i panierki — wszystko to przyspiesza jego psucie. W płytkim, na patelni, tłuszczu jest mniej, szybciej się nagrzewa i szybciej przegrzewa miejscowo. W obu przypadkach liczy się temperatura: przy 170–180°C smażenie jest najbardziej przewidywalne, a powyżej 190°C tłuszcz zaczyna się rozkładać i dymić.

Potrzebujesz termometru, który wytrzymuje wysokie temperatury i mierzy w zakresie co najmniej do 300 stopni. Najlepszy będzie termometr sondowy z osobnym wyświetlaczem albo tani, analogowy termometr wieszany na ruszcie — byle nie był to miernik do potraw, który przekłamuje przy dłuższym kontakcie z gorącym powietrzem. Umieść go na środku komory, na poziomie, na którym zwykle pieczesz. Nie kładź go na blasze ani blisko grzałki, bo zmierzysz wtedy temperaturę promieniowania, a nie powietrza.

Olej do smażenia głębokiego pracuje w wysokiej temperaturze i przy kontakcie z wodą z żywności. Rozkłada się wtedy szybciej, niż wynikałoby to z samego czasu użycia. Dlatego liczy się nie tylko, ile razy smażyłeś, ale co smażyłeś, w jakiej temperaturze i czy po każdej partii oczyściłeś tłuszcz z resztek.

Najczęstsze błędy to dolewanie świeżego tłuszczu do zużytego i mieszanie różnych rodzajów oleju mieszkanie w bloku jednym naczyniu. Nie smaż w tłuszczu, który był już używany do panierowanych potraw, jeśli planujesz smażyć w nim coś delikatnego — posmak się przenosi. Nie zostawiaj tłuszczu w smażalnicy na kolejny dzień bez przecedzenia, bo osad z mąki i resztek pali się przy następnym podgrzaniu. I nie oceniaj przydatności po kolorze samego oleju w butelce — liczy się to, co dzieje się w naczyniu podczas smażenia.

Jeśli tłuszcz jest jeszcze klarowny, nie dymi i nie ma obcego zapachu, można go użyć ponownie, remont łazienki krok Po kroku ale trzeba go oczyścić. Po ostygnięciu przecedź go przez drobne sitko wyłożone gazą lub ręcznikiem papierowym, usuń osad z dna naczynia i przelej do czystego pojemnika. Przechowuj w chłodnym, ciemnym miejscu, szczelnie zamknięty. Oleje o wysokiej temperaturze dymienia, jak rzepakowy, wytrzymują zwykle kilka cykli smażenia, ale nie więcej niż cztery do sześciu, zależnie od tego, co i jak smażysz. Tłuszcze stałe, używane do głębokiego smażenia, przechowywanie w małym mieszkaniu wytrzymują krócej — po dwóch, trzech razach stają się ciemne i ciągnące.