Co się dzieje, gdy drożdże trafią w zbyt zimny albo zbyt gorący płyn > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Jak to wykorzystać w kuchni? Jeśli zależy ci na chrupiącej, mało tłustej skorupce, mieszaj ciasto bezpośrednio przed smażeniem i smaż od razu. Gdy chcesz uzyskać miękkie, elastyczne placki, odstaw masę na 15–30 minut, ale potem nie mieszaj i nie schładzaj. Przed smażeniem sprawdź temperaturę tłuszczu: kropla ciasta wrzucona do oleju powinna natychmiast wypłynąć i skwierczeć. Za niska temperatura to najprostsza droga do tłustego, gumowatego ciasta — niezależnie od tego, czy stało, czy nie.

Ziarno soli, cukru albo szczypta mąki to druga próba. Wrzucona na tłuszcz ma pokazać, jak szybko tłuszcz przekazuje ciepło. Gdy ziarno leży bez ruchu, tłuszcz jest za zimny. Gdy zaczyna delikatnie syczeć i krążyć remont łazienki krok po kroku powierzchni, temperatura jest w porządku do smażenia większości potraw. Gdy ziarno podskakuje i ciemnieje w kilka sekund, tłuszcz jest za gorący — przypali panierkę, zanim wnętrze się zrobi. Uwaga na sól: drobna rozpuszcza się szybciej i może mylić, dlatego lepiej użyć grubszej lub ziarna pieprzu.

Trzecia pułapka to przechowywanie w pobliżu źródeł ciepła: kaloryfera, piekarnika, ekspresu do kawy. Podwyższona temperatura przyspiesza migrację wilgoci z nadzienia do ciasta. Najlepsze miejsce to chłodna szafka lub spiżarka, z dala od okna i urządzeń grzewczych. W lodówce pączki wytrzymają dłużej, ale tylko pod warunkiem, że są w pojemniku z lekko uchyloną pokrywką lub w papierowej torbie włożonej do większego pojemnika. Szczelne zamknięcie w zimnie powoduje skraplanie pary równie skutecznie jak w temperaturze pokojowej.

Po wyjęciu kładź faworki na kratkę, nigdy na papierowy ręcznik ułożony na talerzu. Ręcznik zatrzymuje parę wodną pod spodem i faworki parują od dołu, mięknie cała spodnia warstwa. Kratka pozwala powietrzu krążyć. Odsączone i wystudzone do końca faworki przechowuj w płóciennym worku albo w pudełku z luźno nałożoną pokrywką. Szczelnie zamknięty plastikowy pojemnik to najczęstszy błąd: wilgoć, która wciąż uchodzi z ciasta, skrapla się na ściankach i wraca do faworków.

Jeśli faworki mimo wszystko zmiękły, nie ratuj ich ponownym smażeniem — staną się twarde i tłuste. Wstaw je na kilka minut do piekarnika nagrzanego do 150 stopni, na kratce, bez blachy. Odzyskają część chrupkości, przechowywanie w małym mieszkaniu ale tylko na kilkadziesiąt minut. Kolejnym razem po prostu rozwałkuj ciasto cieńszej, użyj spirytusu i nie przykrywaj ich szczelnie, dopóki nie wystygną całkowicie.

Faworki, które po wyjęciu z tłuszczu są chrupiące, a po godzinie leżą jak szmatka, prawie zawsze mają jedną wspólną przyczynę: za mało wody odparowało z ciasta, zanim ciasto w ogóle trafiło na tłuszcz. Kruchość faworków nie bierze się z dodatku tłuszczu do ciasta, choć ten pomaga w rozwarstwianiu. Bierze się z cienko rozwałkowanego ciasta, które w gorącym tłuszczu błyskawicznie traci resztkę wilgoci. Jeśli faworki miękną, to znaczy, że w środku zostało jej zbyt wiele — albo że po smażeniu oddały ją z powrotem, leżąc w zamkniętym pojemniku.

Struktura po odstaniu: więcej wody uwięzionej, mniej pęknięć Kiedy ciasto stoi, skrobia wiąże wodę na trwałe. Podczas smażenia woda ta musi odparować, zanim na powierzchni wytworzy się skorupka. Jeśli ciasto było zimne z lodówki, Http://freeflashgamesnow.com/Profile/4798099/romandresne proces jeszcze się wydłuża. W praktyce oznacza to dłuższe smażenie na tym samym ogniu — a to właśnie główny powód większego wchłaniania tłuszczu. Świeżo wymieszane ciasto ma luźniejszą strukturę, woda szybciej ucieka, skorupka zamyka się prędzej. Placek z ciasta odstane zwykle jest bardziej miękki i wilgotny w środku, If you treasured this article so you would like to be given more info relating to http://Freeflashgamesnow.com/profile/4798099/RomanDresne generously visit our own webpage. ale też bardziej „napity" olejem, jeśli nie pilnujesz temperatury.

Wnioski są proste: odstanie zmienia strukturę na plus tylko wtedy, gdy jest kontrolowane. Dla cienkich naleśników i placków ziemniaczanych lepsze jest ciasto świeże. Dla drożdżowych racuchów i grubszych placków — krótkie odstanie pomaga. Zawsze ważniejsza od czasu jest temperatura tłuszczu i brak mieszania przed smażeniem. Trzymaj się tych dwóch zasad, a różnica w wchłanianiu tłuszczu przestanie być loterią.

Odstanie nie zawsze jest złe. W cieście drożdżowym czy na racuchy z drożdżami pół godziny to minimum, żeby zaczęło pracować. Wtedy struktura się rozluźnia, a bąbelki gazu ułatwiają wypływanie tłuszczu z powrotem na powierzchnię. Odstane ciasto drożdżowe smaży się więc lepiej niż świeże, ale tylko pod warunkiem, że nie stało zbyt długo i nie opadło.

Drożdże to organizmy żywe i mają swoje granice tolerancji. Zanim w ogóle zaczniesz liczyć na jakąkolwiek fermentację, musisz wiedzieć, że poniżej pewnej temperatury staną w miejscu, a powyżej innej po prostu zginą. Granice te są węższe, niż się powszechnie wydaje. Większość szczepów drożdży gorzelniczych i piekarniczych pracuje w przedziale od około 15°C do 30°C, ale to nie znaczy, że w każdym punkcie tego zakresu zachowują się tak samo. Poniżej 10°C drożdże nie są martwe — przechodzą w stan uśpienia. Powyżej 40°C białka zaczynają się denaturować i komórki giną nieodwracalnie. Wszystko pomiędzy to strefa, w której drożdże ruszają, ale tempo pracy bywa skrajnie różne.