Ostatnia rzecz to próbki. Zamów kilka lameli w różnych kolorach i przy…
페이지 정보

본문
Kąt padania ważniejszy niż moc żarów
Do konserwacji użyj prostych narzędzi: wkrętarki, kluczy, młotka i drewnianych łat. Przed dokręcaniem śrub podłóż podkładki, aby nie uszkodzić drewna. Sprężyny mocuj równomiernie, zaczynając od środka. Po naprawie odczekaj dobę, aż wszystko się ułoży, i dopiero wtedy sprawdź stabilność. Nie improwizuj z materiałami — taśma klejąca czy drut nie zastąpią solidnego połączenia.
Ostatnia rzecz to próbki. Zamów kilka lameli w różnych kolorach i przyłóż je do szyby w ciągu dnia oraz wieczorem przy sztucznym świetle. Kolor, który wygląda dobrze na zdjęciu, w salonie może wyglądać zupełnie inaczej – szczególnie odcienie szarości i beżu. Sprawdź też, czy lamele nie odbijają światła tak, że oślepiają przy stole. Jeśli w salonie jest telewizor naprzeciwko okna, unikaj lameli w wysokim połysku – refleksy będą przeszkadzać bardziej niż brak zasłon.
Przechowywanie ma dwa warunki: pion i stała temperatura. Płyty trzymaj oświetlenie w salonie pionie, jak urządzić małą kuchnię książki na półce, nigdy w poziomie jedna na drugiej — nacisk odkształca winyl i powoduje, że płyta zaczyna „falować". Nie ściskaj ich zbyt mocno, ale też nie pozwól, żeby się przekrzywiały. Miejsce musi być suche i chłodne, z dala od kaloryfera, okna i bezpośredniego słońca. Wilgoć i ciepło to najwięksi wrogowie: mogą wywołać pleśń na kopercie i zmiękczenie winylu. Koperty wewnętrzne wymieniaj na antystatyczne, jeśli oryginalne są papierowe i szorstkie — to one rysują płytę przy wyjmowaniu.
Czym się różni czyszczenie od konserwacji Mycie usuwa to, co jest na płycie teraz. Konserwacja to codzienna higiena, która nie pozwala brudowi wrócić. Przed każdym odsłuchem przejedź płytę suchą szczotką z włókna węglowego — dwa, trzy obroty, lekko. Szczotka zbiera kurz i ładuje powierzchnię antystatycznie, dzięki czemu pył nie przykleja się do rowka w trakcie gry. Po odsłuchu odłóż płytę do koperty od razu, nie zostawiaj jej na gramofonie ani na stole. Igła też musi być czysta — szczoteczka do igły przed każdym odsłuchem to podstawa, bo brud z igły przenosi się na płytę.
Połysk mebli w sypialni nie bierze się z samego gatunku drewna czy lakieru. To efekt światła, które pada na powierzchnię pod właściwym kątem i w odpowiedniej barwie. Zanim cokolwiek kupisz, sprawdź, jak ustawione są okna i gdzie stoją meble. W dzień światło wpada z jednej strony, wieczorem źródła sztuczne pracują z zupełnie innych punktów. Ten kontrast decyduje o tym, czy fronty będą błyszczeć, czy wyglądać płasko i matowo.
Kolor ściany a odcień mebla – kierunek kontras
Winyl nie lubi pośpiechu. Płyta umyta raz, przechowywana w pionie i czyszczona przed każdym odsłuchem, przetrwa dziesięciolecia bez szumu i trzasków. Płyta zaniedbana straci jakość w kilka miesięcy, nawet jeśli nigdy nie spadnie na podłogę. Różnica między kolekcją, która brzmi jak nowa, a tą, która trzeszczy, nie polega na cenie sprzętu — polega na tym, czy myjesz i odkładasz. Zacznij od pierwszej płyty, zanim ją odsłuchasz, i trzymaj się tego odruchu przy każdej następnej.
Do mycia potrzebujesz miękkiej szczotki z włosiem z włókna węglowego albo naturalnego, czystej mikrofibry, płynu do winyli (nie płynu do naczyń ani alkoholu) oraz destylowanej wody. Rozłóż płytę na czystej, miękkiej powierzchni, najlepiej na specjalnej podkładce albo czystej bawełnianej szmatce. Nanieś kilka kropli płynu na szczotkę, nie na płytę. Czyść ruchami po okręgu, zgodnie z biegiem rowka, delikatnie — bez docisku. Płyn rozpuści tłuszcz, szczotka zbierze pył. Po myciu spłucz płytę destylowaną wodą i od razu osusz miękką, czystą szmatką, zanim woda wyschnie i zostawi osad.
Nowa płyta prosto ze sklepu nie jest czysta. W fabryce zostaje na niej odrobina smaru z prasy, pył z papierowej koperty i drobiny z tektury. Pierwsze odsłuchanie takiej płyty to najczęstszy sposób na trwałe zarysowanie rowka — igła wciska zanieczyszczenia w winyl i zostawia rysę, której nie da się już usunąć. Dlatego zanim postawisz ramię na świeżym krążku, trzeba go umyć. Nie przetrzeć, nie przedmuchać — umyć.
Typowe błędy są zawsze takie same. Picie płynu bezpośrednio na płytę i rozsmarowywanie go palcami. Używanie chusteczek higienicznych, ręczników papierowych i szmatek z mikrofibry przeznaczonych do kuchni — zostawiają włókna i rysują. Mycie płyt w zmywarce albo pod kranem z kranówką, która zawiera minerały i chlor. Suszenie na stojaku, gdy woda spływa po powierzchni i zostawia zacieki. I najgorszy błąd: odkładanie mokrej płyty do papierowej koperty, co kończy się przyklejeniem papieru do rowka.
If you want to learn more information about przeczytaj tutaj have a look at our own site.
- 이전글Kleiner Flur, der zum Müllablageplatz wird – was ihn ruiniert 26.09.15
- 다음글Gdy ściany w bloku są krzywe: jak zmierzyć salon i zaplanować meble 26.09.15
댓글목록
등록된 댓글이 없습니다.