Co robić, by po morsowaniu w beczce nie zakręciło się w głowie? > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Po kilku seansach organizm się adaptuje i zawroty słabną. Ale jeśli po każdym wyjściu kręci ci się w głowie mimo poprawnej techniki, skróć czas w wodzie do minuty i sprawdź się u lekarza. Powtarzające się omdlenia to sygnał, że coś jest nie tak z ciśnieniem lub sercem, a nie dowód hartu ducha.

Kolejna rzecz: oddychaj. Wiele osób w zimnie wstrzymuje oddech podświadomie. To natychmiast podnosi ciśnienie wewnątrz klatki piersiowej i pogarsza sytuację przy wyjściu. W beczce staraj się oddychać wolno, nosem, meble na wymiar nawet jeśli to trudne. Jeśli jest wiatr, odwróć twarz od niego – wychładzanie karku potęguje skurcz naczyń.

Kąpiel w balii rób najwyżej trzy, cztery razy w tygodniu, z co najmniej jednym dniem przerwy. Zbyt częste zanurzanie prowadzi do przemęczenia i spadku odporności, a nie do jej wzrostu. Zmęczenie utrzymujące się po kąpieli dłużej niż godzinę to sygnał, że czas był za długi albo temperatura za niska.

Drugi częsty błąd to zbyt mała strefa czystości. Jedna mała wycieraczka przed drzwiami nie zatrzyma wody, jeśli zaraz za progiem jest gładka posadzka. Potrzebne są co najmniej dwie warstwy: zewnętrzna, szorstka, oraz wewnętrzna, chłonna. Ważne, żeby między nimi nie było szczeliny — woda i tak spłynie dalej. Jeśli masz wysoki próg, pamiętaj, że mata musi leżeć płasko na całej szerokości przejścia. Podwinięty róg to klasyczna przyczyna potknięć.

Alternatywą dla betonu są legary z drewna impregnowanego lub kompozytu, ułożone na podkładkach z bloczków betonowych albo płyt chodnikowych. Ten sposób sprawdza się przy mniejszych, lekkich saunach i na gruncie przepuszczalnym, ale wymaga wentylowanej przestrzeni pod podłogą. Typowy błąd to układanie legarów bezpośrednio na trawie lub gruncie — drewno zaczyna gnić już po pierwszym sezonie, a sauna przechyla się nierównomiernie. Płyty tarasowe kładzione na zagęszczonym żwirze też bywają ryzykowne, jeśli podłoże rozjeżdża się po deszczu.

Zawroty głowy po wyjściu z zimnej beczki to nie objaw słabości, tylko reakcja naczyń krwionośnych na nagłą zmianę temperatury i pozycji. Krew w zimnie ucieka z powierzchni ciała do wnętrza, ciśnienie rośnie, a przy wstawaniu nagle spada. Efekt: ciemno przed oczami, szum w uszach, uczucie odrealnienia. Można to w dużej mierze wyeliminować, jeśli wie się, co robić przed wejściem, w trakcie i po.

Ogrzewanie to najczęstszy powód rozczarowania. Balie z nagrzewnicą elektryczną utrzymują temperaturę, ale pobierają prąd przez całą dobę. Wersje z wymiennikiem ciepła podłączonym do kotła lub pompy ciepła są tańsze w eksploatacji, wymagają jednak instalacji hydraulicznej i miejsca na urządzenia. Jeśli balia ma być używana głównie latem, wystarczy prosta pokrywa i podgrzewanie przy każdym napełnianiu. Zimą bez izolacji i pokrywy woda wystygnie w ciągu kilku godzin.

W wodzie licz oddechy, nie sekundy. Jeśli oddech zaczyna się rwać, przerwij kąpiel. Po wyjściu nie stój mokry na wietrze — osusz się szybko i ubierz warstwowo. Ciało potrzebuje kilku minut, żeby odzyskać ciepło. Rozgrzewanie się gorącym prysznicem zaraz po wyjściu mija się z celem, bo niweczy efekt. Lepiej chodzić, przysiadać, ruszać ramionami.

Po wyjściu – pierwsze minuty decydują Nie stój bez ruchu i nie rozmawiaj od razu. Zacznij od marszu w miejscu albo spaceru. Ręce i nogi w ruch – to wypycha krew z powrotem na obwód i stabilizuje ciśnienie. Jeśli czujesz, że robi się ciemno, natychmiast przysiad, ręce na kolanach, głowa poniżej serca. Nie próbuj „przetrzymać" – to właśnie wtedy dochodzi do upadków na twardym podłożu. Ubieraj się warstwowo, ale nie w szarpnięciach: koszulka, polar, kurtka, czapka. Nagrzewanie się zbyt szybko też może wywołać zawroty, bo naczynia rozszerzają się gwałtownie.

Ile czasu i jaka temperatura Dla osoby bez wprawy wystarczy woda o temperaturze kilkunastu stopni i pobyt do dwóch minut. Nie chodzi o bicie rekordów, tylko o wytrzymanie pierwszego szoku. Wejdź powoli, najpierw stopy, potem uda, na końcu tułów. Gwałtowne zanurzenie całego ciała naraz to najczęstszy błąd — powoduje przyspieszony oddech i panikę, po której trudno się uspokoić.

Największy błąd to gwałtowne wyjście i natychmiastowe wyprostowanie się do pełnej wysokości. Wychodząc, najpierw oprzyj ręce na krawędzi, potem przenieś ciężar na nogi powoli, w pozycji kucznej lub półprzysiadzie. Wyprostuj się dopiero po dwóch, trzech oddechach. Wstawanie jak struna po zimnie to klasyczny mechanizm omdlenia ortostatycznego.

Uważaj na przeciwwskazania: choroby serca, nadciśnienie, padaczka, zaburzenia krążenia obwodowego. Nie wchodź do zimnej wody po alkoholu ani po obfitym posiłku. Jeśli masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem — to nie formalność, a zabezpieczenie przed omdleniem w balii, z którego trudno wyjść o własnych siłach.

In case you cherished this informative article and also you want to get more info concerning informacje kindly stop by our web site.