Jak pierzesz plecionkę, mikrofibrę i żakard, aby ich nie zniszczyć > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Drugi winowajca to twarda woda. Zawarty w niej wapń osadza się na włóknach i sprawia, że kolory ścian do salonu stają się mętne. Rozwiązanie jest proste: stosuj zmiękczacz do prania albo dodawaj pół szklanki octu do przegródki na płyn. Ocet nie pozostawia zapachu, a skutecznie rozpuszcza osady. Uwaga: nie łącz octu z wybielaczem chlorowym, bo powstają szkodliwe opary.

Zanim wrzucisz trzy ulubione rzeczy do jednej pralki, sprawdź metki. Plecionka, mikrofibra i żakard mają różną budowę, więc ich pranie wymaga innych zasad: innej temperatury, wirowania i środków. Jeśli potraktujesz je jednakowo, możesz zniszczyć splot, zniszczyć włókna lub pozaciągać nitki. In case you beloved this article along with you would like to be given guidance about cadetmove.Ru i implore you to pay a visit to our own web-page. Poniżej znajdziesz konkretne wskazówki, jak prać każdy z tych materiałów osobno, na co uważać i jakie błędy popełnia się najczęściej.

Pranie nie blaknie bez powodu. Za jaśniejszy kolor odpowiedzialne są głównie resztki detergentu, twarda woda, zbyt wysoka temperatura i mechaniczne tarcie. Zanim zaczniesz szukać winy w jakości proszku, sprawdź, co realnie dzieje się w pralce podczas każdego cyklu.

Mieszanki bawełny z poliestrem zachowują się inaczej. Poliester jest termoplastyczny: pod wpływem ciepła mięknie, a potem zastyga w nowym kształcie. Pranie w wysokiej temperaturze nie skurczy takiej tkaniny, ale ją zmechaci i zniszczy. Mechacenie to efekt tarcia – krótkie włókna bawełny wysuwają się z osnowy i tworzą kulki. Im więcej bawełny w mieszance, tym większe ryzyko, że po kilkunastu praniach powierzchnia stanie się szorstka i pokryta „kłaczkami". Mieszanki z dodatkiem elastanu są bardziej odporne na skurcz, ale nietrwałe na wysoką temperaturę – powyżej czterdziestu stopni guma traci sprężystość i tkanina zaczyna się rozciągać.

Pranie nie zawsze jest konieczne. Świeży zapach i gładka faktura wracają czasem po samym wietrzeniu, parze albo mgiełce — pod warunkiem że tkanina nie jest zabrudzona, zaoliwiona ani przepocona w strefach intensywnego kontaktu ze skórą. Zanim sięgniesz po pralkę, oceń, z czym masz do czynienia: jeśli na materiale są plamy, sól z potu, ślady po dezodorancie albo wyraźny tłusty nalot, wietrzenie nic nie da. Ono usuwa tylko zapachy lotne i nadmiar wilgoci.

Jak pozbyć się resztek detergentu i zmiękczyć tkanin

Na koniec kilka zasad, które oszczędzają czas i materiał. Nigdy nie prasuj na mokro tkanin, które tego nie lubią, i nie składaj odzieży wilgotnej po wietrzeniu — zapach wróci w szafie. Regularnie czyść szczotką i przewietrzaj miejsce przechowywania ubrań. Jeśli po wietrzeniu i parze nadal czujesz nieprzyjemny zapach, to sygnał, że pora na pranie. Odświeżanie to narzędzie do podtrzymania świeżości między praniami, nie sposób na ich zastąpienie.

Piąty nawyk, który szkodzi najbardziej, to pranie razem rzeczy jasnych i ciemnych oraz zostawianie mokrego prania w bębnie. Farba z ciemnych ubrań migruje do jasnych, a wilgoć utrwala odbarwienia. Sortuj według koloru i wyciągaj pranie zaraz po zakończeniu cyklu. Jeśli stosujesz się kolory ścian do salonu tych zasad, większość ubrań zachowa kolor znacznie dłużej, a ty unikniesz prania ich na próżno.

Co robić, aby kolor utrzymał się dłużej Pierz w niższej temperaturze. Woda o temperaturze 60 stopni przyspiesza uwalnianie barwnika, dlatego kolorowe rzeczy nastawiaj na 30, maksymalnie 40 stopni. Wybieraj program delikatny lub krótki, który ogranicza tarcie. Pamiętaj o wywróceniu ubrań na lewą stronę i zapinaniu zamków — to chroni powierzchnię tkaniny przed wycieraniem.

Pierwsza przyczyna to nadmiar środka piorącego. Nierozpuszczone cząstki osiadają w tkaninie, a przy kolejnych praniach działają jak ścierniwo i pułapka na brud. Odmierzaj detergent według instrukcji na opakowaniu, a przy miękkiej wodzie zmniejsz dawkę o około jedną trzecią. Jeśli używasz kapsułek, nie wkładaj ich do bębna razem z ubraniami — najpierw do pojemnika, potem pranie.

Trzecia przyczyna to przeciążona pralka. Kiedy bęben jest pełny po brzegi, ubrania ocierają się o siebie intensywniej, a detergent nie ma szans się wypłukać. Zostaw około jednej czwartej wolnego miejsca. Czwarty powód to suszenie w wysokiej temperaturze — suszarka i mocne słońce wypalają barwniki. Susz w cieniu, na niskim ustawieniu lub na powietrzu.

Najprostszą metodą jest wietrzenie. Wywieś sztukę na zewnątrz lub przy otwartym oknie na dwie–trzy godziny, najlepiej w suchy, przewiewny dzień. Tkaninę rozłóż szeroko, rozepnij guziki, rozsuń zamek, wyciągnij podszewkę — powietrze musi krążyć po obu stronach. Nie zostawiaj odzieży na słońcu na długo, bo ciemne i delikatne materiały płowieją. Uwaga na wilgotne dni: wieszanie ubrań w mglistym, chłodnym powietrzu sprawi, że wchłoną wilgoć i będą pachnieć stęchlizną. Zimą lepiej wietrzyć krótko przy uchylonym oknie, gdy grzejnik pracuje.

Zapachy z mgiełki to nie to samo co czystość. Jeśli sztuka była noszona przez cały dzień i dotykała skóry pod pachami, sama mgiełka przykryje zapach na kilka godzin, ale nie usunie przyczyny. Taki materiał i tak wymaga prania. Wietrzenie i para mają sens przede wszystkim przy odzieży wierzchniej, marynarkach, swetrach i spodniach, które nie są bezpośrednio zabrudzone. Dobrą praktyką jest też rotacja: nie noś tej samej sztuki dwa dni pod rząd, daj jej dobę na wyschnięcie i przewietrzenie.