Co się stanie, gdy wysuszysz bawełnę i jej mieszanki w złej temperaturze > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Jak rozłożyć dzianinę, żeby wzór przetrwał Po praniu nie wykręcaj dzianiny. Delikatnie odciśnij ją w ręczniku, zwijając razem z materiałem w wałek i naciskając dłonią. Nigdy nie ciągnij za jeden brzeg, bo wtedy rozciągniesz go bardziej niż resztę. Rozkładaj ubranie na ręczniku od razu po odciśnięciu, układając je tak, jak urządzić małą kuchnię chcesz, żeby wyglądało po wyschnięciu — bez naciągania na siłę. Wyrównaj boki, wyprostuj rękawy, ułóż kołnierz. Jeśli wzór ma wypukłe elementy, nie przyciskaj ich dłonią; pozwól, żeby leżały swobodnie. Nie przypinaj dzianiny szpilkami do ręcznika, chyba że producent włóczki wprost to zaleca — szpilki zostawiają dziurki i mogą przeciąć włókno.

Nie polewaj dywanu octem, proszkiem do prania ani środkami zapachowymi, dopóki nie masz pewności, że woda była czysta. Przy zanieczyszczeniach z kanalizacji czy pralni potrzebna jest dezynfekcja, ale niewłaściwy preparat może odbarwić runo lub uszkodzić klej spodu. Zanim zastosujesz cokolwiek, sprawdź działanie na niewidocznym fragmencie — najlepiej od spodu, przy krawędzi. Zapachu stęchlizny nie usuniesz perfumami; jeśli po wyschnięciu wciąż czuć wilgoć, problem siedzi w podkładzie, a nie w runie.

Mieszanki bawełny z poliestrem zachowują się inaczej. Poliester jest termoplastyczny, więc w wysokiej temperaturze może się odkształcać, ale sam się nie kurczy tak jak bawełna. Z kolei domieszka elastanu poprawia sprężystość, jednak pod wpływem ciepła traci właściwości i tkanina zaczyna falować. Największy problem pojawia się, gdy w mieszance jest dużo bawełny, a mało syntetyku – wtedy skurcz jest nieunikniony.

Mechacenie to efekt tarcia i słabego skrętu włókien. Pojawia się na powierzchni tkaniny jako małe kulki, najczęściej pod pachami, na bokach i przy kieszeniach. Sprzyja mu pranie z ostrymi elementami, jak zamki czy rzepy, oraz zbyt duża ilość proszku, która nie wypłukuje się z włókien. Aby temu zapobiec, pierz ubrania na lewej stronie, zapinaj zamki i używaj worków ochronnych. Ogranicz wirowanie do minimum i nie przepełniaj bębna.

Suszenie na płasko nie polega na rozłożeniu ubrania byle gdzie. Potrzebna jest powierzchnia, która nie odkształci się pod wilgocią i pozwoli powietrzu krążyć od spodu. Najlepiej sprawdza się duży ręcznik bawełniany rozłożony na płasko na stole, macie lub suszarce z płaskim sitem — ale nie na siatce sznurkowej, jeśli dzianina jest ciężka. Ręcznik wchłania nadmiar wody i skraca czas schnięcia. Unikaj suszarki z prętów i kaloryfera: pręty zostawiają trwałe ślady, a ciepło utrwala zagniecenia, zanim dzianina wyschnie.

Rozciągnięty sweter da się uratować, ale nie każdy. Najpierw sprawdź metkę i skład włókna. Wełna, kaszmir i alpaka mają naturalną skłonność do wracania do kształtu pod wpływem wilgoci i chłodu. Akryl, poliester i mieszanki z elastanem zachowują się inaczej: rozciągnięcie bywa trwałe, bo włókna syntetyczne nie mają łusek, które mogłyby się domknąć. Jeśli sweter jest stary, sfilcowany albo mocno zmechacony, efekty będą ograniczone. Nie licz też na spektakularną poprawę, gdy rozciągnięcie powstało przez lata wieszania na ramiączkach.

Do suszenia nigdy nie używaj wieszaka – nawet jeśli sweter jest mokry tylko w części. Ciężar wody rozciąga ramiona i dekolt, a tego efektu nie da się potem cofnąć. Nie susz też w suszarce bębnowej, chyba że metka wyraźnie na to pozwala i znasz zachowanie danego włókna. W praktyce suszarka częściej utrwala rozciągnięcie, niż je redukuje. Unikaj również rozwieszania swetra na oparciu krzesła, bo odkształcenie w jednym miejscu zostanie na stałe.

Najczęstszy błąd to suszenie na płasko na zbyt małej powierzchni. Wtedy brzegi dzianiny zwisają, a środek jest podparty — po wyschnięciu widać wyraźne załamanie w miejscu krawędzi stołu. Drugi błąd to pozostawienie ubrania na ręczniku zbyt długo. Gdy wierzchnia warstwa wyschnie, a spód nadal jest wilgotny, ciężar górnej części zaczyna pracować i wzór się przekrzywia. Po kilku godzinach przewróć dzianinę na drugą stronę, podkładając suchy ręcznik, i dosuszaj do końca.

Temperatura i przewiew mają znaczenie, ale nie działaj pochopnie. Susz w przewiewnym miejscu, z dala od bezpośredniego słońca i grzejników. Jeśli używasz wentylatora, skieruj strumień powietrza nad powierzchnią, a nie wprost na dzianinę — zbyt silny nadmuch potrafi miejscowo przesuszyć i usztywnić włókno. Dzianina powinna wyschnąć w ciągu jednego dnia; jeśli po tym czasie jest nadal wilgotna, sprawdź, czy pod spodem nie zbiera się woda. Mokry ręcznik pod spodem to najszybsza droga do nieprzyjemnego zapachu i odkształcenia.

Przed włożeniem do bębna odwróć rzecz na lewą stronę i pozamykaj zamki. Włóż ją do siatki do prania — to ogranicza rozciąganie i chroni przed zaczepami. Pralka powinna być wypełniona co najwyżej w połowie, bo wełna potrzebuje swobody, a nie ciasnego upchania. Ustaw program do wełny, temperaturę 30°C, wirowanie na najniższych obrotach lub całkowicie je wyłącz. Do prania używaj wyłącznie płynu przeznaczonego do wełny lub szamponu o neutralnym pH. Proszek i zwykły płyn zawierają enzymy, które rozkładają białka wełny — po kilku praniach tkanina zrobi się szorstka i stwardnieje.

If you cherished this posting and you would like to get far more information about ta witryna kindly visit our own web site.