Gdy pranie śmierdzi stęchlizną, sprawdź te miejsca w pralce > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Podsumowując: program do wełny w pralce jest bezpieczny tylko dla rzeczy, które mają odpowiednią metkę i są prane zgodnie z zasadami. W praktyce oznacza to niską temperaturę, delikatny ruch, płyn do wełny, siatkę i suszenie na płasko. Jeśli masz wątpliwości, wypierz jedną rzecz i sprawdź efekt, If you are you looking for more info about przejdź na stronę stop by our own web site. zanim włożysz do bębna całą kolekcję swetrów.

Stęchły zapach z bębna to najczęściej skutek tego, że w pralce przez dłuższy czas zalega wilgoć i resztki detergentu. Sam bęben rzadko jest źródłem problemu — siedlisko bakterii i pleśni tworzy się w miejscach, których nie widać przy codziennym użytkowaniu: w uszczelce drzwi, w szufladzie na proszek, w filtrze pompy i w wążu odpływowym. Zanim zaczniesz szukać przyczyny w jakości proszku, obejrzyj te cztery punkty.

Zanim wrzucisz rzecz do pralki, przeczytaj metkę. Symbol prania to nie sugestia, a instrukcja. Jeśli widzisz „30°C" i „nie suszyć w bębnie", zastosuj się do tego. Praktyczna zasada: bawełnę pierz w temperaturze do czterdziestu stopni, mieszanki z poliestrem również do czterdziestu, a z elastanem – do trzydziestu. Wybierz program delikatny i niskie obroty wirowania, maksymalnie osiemset. Zrezygnuj z płynów zmiękczających – osadzają się na włóknach i przyspieszają mechacenie. Zamiast tego dodaj pół szklanki octu do płukania; zmiękczy wodę i usunie resztki proszku.

Przed użyciem jakiegokolwiek środka sprawdź go na niewidocznym fragmencie — pod siedziskiem albo z tyłu oparcia. Odczekaj kilkanaście minut i zobacz, czy tkanina nie zmieniła koloru ani faktury. Tapicerki z wiskozy i jedwabiu nie znoszą wody — w ich przypadku pozostaje pranie na sucho lub delikatne czyszczenie pianką. Jeśli po wyschnięciu mimo wszystko pojawi się obwódka, zwilż ją równomiernie mgłą wodną i ponownie zbierz wilgoć suchą szmatką, zanim tkanina wyschnie. To ostatnia szansa, żeby rozpuścić zabrudzenie bez śladu.

Najczęstszy błąd to prasowanie wprost tkanin syntetycznych: poliestru, nylonu, akrylu, elastanu. Ich włókna są termoplastyczne — pod wpływem ciepła miękną, a potem, gdy ostygną, zostaje na nich twardy, błyszczący ślad albo odcisk kształtu stopy żelazka. Podobnie zachowują się nadruki i folie termotransferowe na koszulkach: wystarczy chwila zbyt wysokiej temperatury, żeby grafika zaczęła się kleić i odchodzić. W takich przypadkach prasuj od spodu albo przez cienką bawełnianą ściereczkę, ustawiając najniższą temperaturę, przy której tkanina jeszcze się prostuje.

Najczęstszy błąd to szorowanie na sucho i gorąca woda. Suche tarcie wciera cząstki głębiej i niszczy strukturę włókien, a wysoka temperatura utrwala białko i tłuszcz — dokładnie odwrotnie, niż potrzeba. Drugi błąd to łączenie środków. Chlor z amoniakiem, kwas z zasadą, ocet z wybielaczem — takie mieszanki mogą wydzielać drażniące opary albo trwale uszkodzić kolor. Nie improwizuj z chemią domową, jeśli nie wiesz, co z czym reaguje.

Sprawdź też wąż odpływowy. Jeśli jest zagięty i tworzy się w nim syfon z brudnej wody, zapach cofa się do bębna. Wyciągnij pralkę, obejrzyj tylną część i upewnij się, że wąż nie jest zapętlony ani zatkany. W przypadku pralek ładowanych od góry dochodzi jeszcze dochodzi jeszcze jeden element: filtr pod pokrywą i sam zbiornik, w którym woda potrafi stać dłużej.

Zacznij od uszczelki przy drzwiach. Rozchyl gumę na całym obwodzie i sprawdź, czy pod fałdą nie zbiera się ciemny nalot ani woda. To najczęstsze miejsce, w którym rozwija się zapach. Przetrzyj uszczelkę wilgotną ściereczką, a potem osusz. Jeśli pod gumą jest czarny osad, sięgnij po roztwór octu z wodą w proporcji 1:1 albo pastę z sody oczyszczonej. Nałóż, odczekaj kilkanaście minut, wypłucz i wytrzyj do sucha. Nie używaj do gumy druciaków ani ostrych środków chlorowych w dużym stężeniu, bo przyspieszysz jej pękanie.

Najczęstsze błędy to zamykanie drzwiczek zaraz po praniu, dolewanie płynu do pełna i pranie wyłącznie w niskich temperaturach. Po każdym cyklu zostaw drzwi uchylone, wytrzyj uszczelkę i osusz szufladę. Nie dolewaj płynu ponad miarkę — nadmiar nie wypłukuje się i osadza się w bębnie. Rób przynajmniej jedno pranie w 60 stopniach co kilka cykli. Jeśli zapach wraca mimo tych zabiegów, przyczyną może być zatkany odpływ w instalacji albo zużyta uszczelka, którą trzeba wymienić.

Wyczyść szufladę i filtr pompy Szuflada na detergent to drugie typowe źródło zapachu. Wyjmij ją całkowicie — zwykle trzeba nacisnąć zatrzask — i umyj pod bieżącą wodą ze szczotką, szczególnie w kanałach, którymi spływa płyn. Zostaw do wyschnięcia, zanim włożysz z powrotem. Potem zajrzyj do filtra pompy, umieszczonego najczęściej za klapką na dole pralki. Podstaw płaskie naczynie, odkręć filtr powoli i usuń wodę oraz osad. Ten osad to mieszanina włókien, kolory ścian Do salonu kłaczków i resztek mydła, która gnije i daje stęchły odór.