Kiedy pralka gubi kształt ubrań, czyli granice wirowania > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Wirowanie to najbardziej destrukcyjny etap prania. Tkanina w bębnie jest rozpędzana do setek obrotów na minutę, a siła odśrodkowa wyciska z niej wodę. Im wyższe obroty, tym lepiej odwirowane pranie, ale też większe ryzyko, że ubrania stracą kształt, rozciągną się albo się zdeformują. Granica nie jest jednoznaczna, bo zależy od rodzaju materiału, konstrukcji pralki i tego, jak ubrania zostały ułożone w bębnie.

Suszenie ma znaczenie równie duże jak samo pranie. Nie używaj suszarki ani nagrzewnicy skierowanej bezpośrednio w tapicerkę — szybkie suszenie utrwala zacieki i może odkształcić piankę. Otwórz okna, włącz wentylator w pokoju i pozwól kanapie wyschnąć naturalnie. Jeśli tkanina jest gruba, podłóż pod nią ręczniki, żeby wchłaniały wodę od spodu. Nie siadaj na kanapie, dopóki nie wyschnie całkowicie — nacisk wciska wilgoć przechowywanie w małym mieszkaniu głąb i tworzy nowe smugi.

Jedwabna apaszka to delikatny dodatek, który łatwo zniszczyć niewłaściwym praniem. Najczęstszym problemem są zacieki – jasne smugi pozostawione przez wodę, detergent lub zbyt długie moczenie. Aby ich uniknąć, wystarczy przestrzegać kilku prostych zasad. Kluczowe jest przygotowanie roztworu o odpowiedniej temperaturze i jak najszybsze działanie.

Mieszanki bawełny z poliestrem zachowują się inaczej. Poliester jest termoplastyczny: pod wpływem ciepła mięknie, a potem zastyga w nowym kształcie. Pranie w wysokiej temperaturze nie skurczy takiej tkaniny, ale ją zmechaci i zniszczy. Mechacenie to efekt tarcia – krótkie włókna bawełny wysuwają się z osnowy i tworzą kulki. Im więcej bawełny w mieszance, tym większe ryzyko, że remont łazienki krok po kroku kilkunastu praniach powierzchnia stanie się szorstka i pokryta „kłaczkami". Mieszanki z dodatkiem elastanu są bardziej odporne na skurcz, ale nietrwałe na wysoką temperaturę – powyżej czterdziestu stopni guma traci sprężystość i tkanina zaczyna się rozciągać.

Po zabiegu wypierz rzecz normalnie, ale nie susz jej, dopóki nie sprawdzisz w świetle dziennym, czy plama zniknęła. Mokra tkanina maskuje resztki. Jeśli ślad nadal widać, powtórz namaczanie — starsze plamy schodzą warstwami, czasem po trzech podejściach. Tkaniny delikatne, wełna i jedwab, wymagają łagodniejszych dawek; przy nich lepiej działa krótsze namaczanie i chłodna woda. Gdy plama jest stara i rozległa, a rzecz cenna, oddaj ją do pralni — domowe próby mogą utrwalić ślad na stałe.

Najczęstsze błędy to gorąca woda, tarcie na sucho, suszenie przed sprawdzeniem efektu i używanie mydła zapachowego, które zostawia tłusty film. Jeśli po dwóch próbach plama nadal jest widoczna, zanieś spodnie do pralni, ale nie prasuj ich wcześniej. Prasowanie zamyka barwnik w strukturze materiału i wtedy nawet profesjonalne środki mogą nie pomóc. Dziecięce spodnie warto prać osobno, ponieważ zielone resztki z trawy mogą zabarwić inne ubrania w bębnie.

Plama, która przeschnęła przez kilka dni, zmienia strukturę. Woda odparowuje, barwnik i tłuszcz wiążą się z włóknami tkaniny, a część substancji utlenia się. Dlatego plama sprzed tygodnia rzadko schodzi po pierwszym potraktowaniu. Trzeba rozbić zaschnięty osad, a dopiero potem wypłukać rozpuszczony brud. Kolejność jest tu ważniejsza niż sam środek.

Namaczanie zamiast szorowania Zaschniętej plamy nie da się wytrzeć. Szorowanie szczotką wciska osad głębiej i niszczy włókna, przez co tkanina szarpie się i mechaci. Zamiast tego przygotuj roztwór: letnia woda, kilka kropli płynu do naczyń i łyżka octu. Namocz fragment na trzydzieści do sześćdziesięciu minut. Ocet rozluźnia osad wapienny i neutralizuje część zapachów, płyn rozpuszcza tłuszcz. Po namoczeniu delikatnie wypierz miejsce palcami, nie szczotką.

Jeśli plama jest tłusta, przed namaczaniem nałóż na nią pastę z sody oczyszczonej i odrobiny wody. Zostaw na kwadrans, a potem strzepnij. Soda wchłania część tłuszczu i unosi go z powierzchni włókien. Przy plamach po kawie, herbacie czy czerwonym winie użyj wody utlenionej rozcieńczonej wodą w proporcji jeden do trzech. Nakładaj punktowo patyczkiem, nie wylewaj całej porcji — stężony preparat może odbarwić tkaninę mocniej niż sama plama.

Zacznij od rozpoznania, co zostało wylane. Tłuszcz, białko, barwnik roślinny i rdza wymagają innych odczynników. Białko (mleko, krew, jajko) źle znosi gorącą wodę — pod wpływem temperatury ścina się i wrasta w tkaninę na stałe. Tłuszcz rozpuści się w płynie do naczyń, ale tylko wtedy, gdy dasz mu czas działać. Barwniki z owoców i wina trzeba najpierw utlenić, a nie zmyć. Pomylenie tych kategorii to najczęstszy błąd przy starych plamach.

Kilka rzeczy, które niemal zawsze pogarszają sprawę: pranie w wysokiej temperaturze przed usunięciem plamy, suszenie w suszarce, gdy plama nadal jest widoczna, oraz mieszanie różnych środków (chloru z octem, amoniaku z wybielaczem). Zapach nie oznacza skuteczności, a reakcja chemiczna może zniszczyć tkaninę albo być szkodliwa. Zanim użyjesz czegokolwiek na widocznym miejscu, sprawdź roztwór na wewnętrznym szwie.

If you have any queries relating to wherever and how to use poradnik, you can speak to us at our own web-site.