Trzymanie winyli przy kaloryferze psuje całą kolekcję > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Wkładki gramofonowe dzielą się na dwie zasadnicze rodziny: moving magnet (MM) i moving coil (MC). Różnią się nie tylko budową, ale też napięciem wyjściowym, impedancją i wymaganiami wobec przedwzmacniacza. Wybór między nimi nie jest kwestią prestiżu ani ceny, lecz dopasowania do reszty toru. Zanim cokolwiek kupisz, sprawdź, jakie napięcie wyjściowe ma twoja obecna wkładka i czy twój przedwzmacniacz obsługuje MC.

Ceny winyli rosną, ale to nie znaczy, że musisz przepłacać. Nowe tłoczenia często brzmią gorzej niż stare, bo są robione z cyfrowego źródła i mają gorszą jakość prasowania. Zanim kupisz drogi egzemplarz, posłuchaj go u kogoś albo sprawdź w sklepie z używanymi. Wiele płyt z lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych jest wciąż dostępnych za niewielkie pieniądze, a brzmią lepiej niż współczesne reedycje. Nie kupuj też na zapas — winyl wymaga miejsca i pionowego przechowywania. Płyty ułożone poziomo wyginają się pod własnym ciężarem.

Zacznij od sucha. Miękki, antyelektrostatyczny pędzel z włosiem z węgla lub naturalnego włosia prowadź po powierzchni płyty zgodnie z kierunkiem rowka, czyli od środka na zewnątrz. Nie dociskaj — chodzi o zebranie luźnego pyłu, a nie o wciskanie go w rowek. Przed każdym odtworzeniem wystarczy kilka spokojnych obrotów. Pędzel trzeba co jakiś czas oczyścić,bo inaczej sam staje się źródłem zanieczyszczeń. Do tego dochodzi igła: szczoteczka i ostrożne usunięcie osadu z jej końcówki to połowa sukcesu.

Pion to nie zawsze dobry wybór Płyty najlepiej leżą poziomo, szczegóły na półce lub w szafce, w pionowej pozycji tylko wtedy, gdy stoją ciasno wypełnione i nie przekrzywiają się na boki. Krzywo stojące płyty wyginają się w łuk i po kilku miesiącach igła zaczyna tańczyć. Nie układaj ich jedna na drugiej zbyt wysoką wieżą — dolne egzemplarze noszą ciężar całej sterty i odkształcają się. Nośniki trzymaj w koszulkach, najlepiej z tworzywa bez PVC, które z czasem wydziela chlor i matowi powierzchnię. Wkładaj płytę do koszulki razem z okładką, nigdy samą, bo krawędź ostrego papieru potrafi porysować rowek.

Praktyczna rada: jeśli masz budżetowy gramofon z wbudowanym przedwzmacniaczem, zostań przy MM. Dopiero gdy wzmacniacz lub osobny przedwzmacniacz ma wejście MC i regulację obciążenia, warto rozważać przesiadkę. Przy wymianie wkładki zawsze sprawdź: zgodność mocowania (najczęściej standard 1/2 cala), nacisk igły w gramach, podatność oraz masę własną. Po montażu wyreguluj przeciwwagę, antyskating i ustawienie igły w ramieniu. Zły kąt pionowy potrafi zepsuć nawet najlepszą wkładkę. Pamiętaj też, że nowa wkładka wymaga kilkunastu godzin docierania, zanim zagra optymalnie.

Typowe błędy początkujących: trzymanie płyty za powierzchnię nagraną, odkładanie jej na kanapę bez koperty, używanie igły dłużej niż zaleca producent, a także stawianie gramofonu na nierównym stole obok głośnika. Każdy z tych błędów kończy się trzaskami albo przeskokami. Druga grupa wpadek dotyczy czyszczenia — płynem do szyb, alkoholem albo suchą szmatką. Do płyt używa się miękkiej szczotki z włosia węglowego albo myjki, a do igły — specjalnego pędzelka, zawsze w kierunku od tyłu do przodu.

MC brzmi inaczej, ale wymaga więcej Wkładki MC mają ruchome cewki i nieruchomy magnes. Dają niższe napięcie wyjściowe — często dziesięciokrotnie niższe niż MM — oraz niską impedancję. Potrzebują przedwzmacniacza MC albo transformatora podnoszącego napięcie. Bez tego sygnał będzie zbyt cichy i przytłumiony, a podkręcanie gałki wzmocnienia ujawni szumy. MC często oferują lepszą rozdzielczość i precyzję w górnych rejestrach, ale różnica nie zawsze jest słyszalna w budżetowym torze. Uwaga: wiele wkładek MC ma igłę wymienną tylko w serwisie, co podnosi koszty późniejszej eksploatacji.

Czyszczenie to nie tylko kwestia estetyki. Przed każdym odtworzeniem przetrzyj płytę miękką, antystatyczną szczotką, a igłę gramofonu regularnie czyść specjalnym pędzelkiem. Unikaj płynów na bazie alkoholu – mogą uszkodzić lakier i etykiety. Jeśli płyta jest mocno zabrudzona, użyj myjki ultradźwiękowej lub ręcznej z destylowaną wodą i łagodnym detergentem, ale po umyciu pozwól jej całkowicie wyschnąć w pionie.

Odsłuch też ma znaczenie. Dociskaj ramię delikatnie, nie zostawiaj igły na płycie, gdy odchodzisz od gramofonu. Winyl nie lubi wstrząsów, więc nie stawiaj gramofonu na chwiejnym stole ani obok głośnika. Najlepszym sposobem na długie życie kolekcji jest po prostu konsekwencja: stałe miejsce, umiarkowana wilgotność, czyste ręce i sprawdzona igła. Płyta zadbana w ten sposób przetrwa kilkadziesiąt lat i nadal będzie brzmiała tak, jak w dniu zakupu.

Przed każdym odsłuchem sprawdź igłę i szczoteczkę. Zużyta igła to najczęstsza przyczyna trzasków i zniszczonego rowka — wymieniaj ją po około 500–1000 godzin grania, a jeśli słyszysz zniekształcenia na wysokich tonach, wymień od razu. Płyty czyść na sucho miękką szczoteczką z włosia, ruchami zgodnymi z kierunkiem rowka, od środka na zewnątrz. Głębszy brud usuń myjką i roztworem wody destylowanej z kilkoma kroplami płynu do naczyń, potem wypłucz i osusz czystą, niestrzępiącą się ściereczką. Nigdy nie czyść płyt alkoholem ani zwykłym płynem okiennym — rozpuszczają plastyfikatory i matowią powierzchnię.

If you enjoyed this post and you would certainly like to receive additional facts regarding Ak7.By kindly check out our own web site.