Wkładki czy nauszne? Które słuchawki pasują do winyli > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Do odtwarzania potrzebny jest gramofon z prawidłowo ustawioną siłą nacisku igły, zwykle w przedziale od półtora do dwóch gramów dla nowoczesnych wkładek. Zbyt duży nacisk zdziera wysokie tony, Https://Voydod.Net/ zbyt mały powoduje przeskakiwanie igły w rowku i fałszywe trzaski. Przed każdym odtworzeniem warto przetrzeć płytę miękką szczoteczką z włosiem z włókna węglowego, a igłę oczyścić specjalnym pędzelkiem. Mycie płyt w płynie z wodą destylowaną pomaga usunąć tłuszcz i kurz z rowków, ale trzeba je potem dokładnie wysuszyć, zanim wróci na talerz. Nigdy nie należy dotykać powierzchni palcami — tłuszcz z skóry przyciąga kurz i powoduje trwałe zniekształcenia dźwięku.

Mikro_rowki, czyli rowki o szerokości kilku setnych milimetra, pozwoliły zmieścić na jednej stronie nawet dwadzieścia kilka minut muzyki. Igła czytająca taki rowek musi mieć odpowiedni kształt i nacisk, inaczej zniszczy zapis przy pierwszym odtworzeniu. Dlatego przy zakupie używanej płyty warto obejrzeć jej powierzchnię pod kątem ostrym — głębokie rysy i białe przetarcia oznaczają, że dźwięk będzie trzaskał niezależnie od jakości sprzętu. Lekki szum tła jest normalny, ale ciągły trzask to już uszkodzenie mechaniczne.

Przygotuj dwa naczynia z letnią wodą o tej samej temperaturze oraz kilka miękkich, czystych ściereczek z mikrofibry. Jedną ściereczkę zwilż i przetrzyj płytę po okręgu, zgodnie z kierunkiem rowka, nie na krzyż. Nie naciskaj. Jeśli używasz kropli łagodnego mydła, musi się ono całkowicie spłukać — resztki zostają w rowku i po wyschnięciu zbierają kurz, co słychać jako trzaski. For more info on zobacz look at our own internet site. Drugą, czystą ściereczką zbierz wodę, zanim sama odparuje. Etykieta to najsłabszy punkt: AranżAcja WnęTrz nie moczyć jej, nie polewać i nie wycierać na mokro. Płyty myj na płaskiej powierzchni, nigdy w pionie, i nie zostawiaj jej w wodzie ani na minutę dłużej, niż to konieczne.

Kolejny częsty problem to niewłaściwe łączenie płyt. Większość systemów opiera się na kołkach i konfirmatach, ale ich prawidłowe osadzenie wymaga dokładnego wywiercenia otworów. Używaj wiertła o średnicy dokładnie dopasowanej do kołka — zbyt duży otwór osłabia połączenie, zbyt mały może rozsadzić płytę. Do konfirmatów potrzebny jest wiertło do nakiełków lub specjalny uchwyt. Jeśli wiercisz ręcznie, łatwo przesunąć oś otworu. Lepiej użyć wiertarki stołowej lub prowadnicy. Pamiętaj też o kierunku wkręcania konfirmatu — dokręć go mocno, ale bez przesady, bo gwint w płycie wiórowej łatwo zerwać.

Miejsce ma znaczenie równie duże jak pozycja. Winyl mięknie już w temperaturach wyraźnie niższych niż temperatura topnienia, więc nie zostawiaj płyt w nasłonecznionym pokoju, przy kaloryferze, na strychu czy w bagażniku samochodu. Latem wnętrze auta nagrzewa się do bardzo wysokich wartości i jedna podróż może zniszczyć całą kolekcję. Optymalny zakres to stabilne warunki zbliżone do tych, w których sam czujesz się komfortowo — bez skoków temperatury i bez bezpośredniego słońca.

Zanim wydasz pieniądze, pożycz od znajomego dwie pary słuchawek o różnych parametrach i porównaj je na tym samym winylu. Wybierz płytę, którą znasz na pamięć — najlepiej z wyraźnym wokalem i kontrabasem. Zwróć uwagę, czy słyszysz trzaski igły jako osobne zdarzenia, czy jako tło. Sprawdź, czy bas nie rozlewa się na średnicę. Jeśli po 10 minutach masz ochotę zdjąć słuchawki, kolory ścian Do salonu to znak, że nie są dla Ciebie. Dobór słuchawek do winyli to kompromis między technicznymi parametrami a Twoim słuchem — żadna recenzja nie zastąpi własnej próby.

Odsączanie zamiast wycieran

Jak odróżnić wydanie oryginalne od późniejszego tłoczenia Na etykiecie i okładce znajdują się informacje, które pozwalają ustalić, z którym tłoczeniem mamy do czynienia. Najważniejsze są numer katalogowy, rok wydania oraz oznaczenia matrycy wygrawerowane w wosku przy etykiecie — ciąg liter i cyfr po obu stronach środka. Te same numery na obu stronach płyty powinny się różnić końcówką, co potwierdza, że to komplet. Uwaga na okładki bez numeru i etykiety bez tłoczonego logotypu — to często późniejsze dodruki, mniej wartościowe dla kolekcjonerów, choć często całkiem dobrze brzmiące.

Impedancja i czułość — dwa parametry, które decydują o głośności Większość gramofonów i przedwzmacniaczy ma wyjście słuchawkowe o wysokiej impedancji wyjściowej. Jeśli podłączysz słuchawki o niskiej impedancji, np. 16–32 omów, mogą grać głośno, ale bas będzie rozlazły, a góra pasma podbita. Z kolei modele 250–600 omów zagrają cicho i bez życia. Rozwiązanie: sprawdź specyfikację swojego przedwzmacniacza. Jeśli nie podaje impedancji wyjściowej, przyjmij ostrożnie, że wynosi ona kilkadziesiąt omów. Wtedy najlepszym kompromisem są słuchawki 60–150 omów. Nie kupuj od razu drogich modeli — najpierw sprawdź, czy Twój tor w ogóle je napędzi.