5 rzeczy, które musisz wiedzieć o przedwzmacniaczu phono > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Nie kupuj przedwzmacniacza „na zapas", jeśli nie planujesz zmiany wkładki. Prosty model MM wystarczy do większości budżetowych gramofonów. Droższe konstrukcje mają lepsze zasilanie, lepsze kondensatory i czasem regulację obciążenia, ale różnice usłyszysz dopiero w zestawieniu z wkładką wyższej klasy i resztą toru. Jeśli gramofon ma wbudowany przedwzmacniacz, nie podłączaj go do zewnętrznego wejścia phono – użyj wyjścia liniowego (Line Out) albo wyłącz wewnętrzny moduł, jeśli to możliwe. Podwójne wzmocnienie da przesterowanie i zniekształcenia.

Jeśli chcesz mieć pewność, że kolekcja przetrwa dziesięciolecia, kontroluj pozycję, temperaturę i wilgotność oraz stosuj porządne koszulki. To niewiele pracy, a różnica przechowywanie w małym mieszkaniu jakości dźwięku po latach bywa ogromna.

Zacznij od pomiaru wilgotności. Higrometr kosztuje tyle co jedna płyta, a daje konkretną informację. Wartości poniżej 35% w pokoju z płytami to sygnał alarmowy. Powyżej 60% z kolei sprzyja pleśni na okładkach i pieczęciach. Optimum dla winyli mieści się między 40 a 55 procentami. Nawilżacz ustaw w tym samym pomieszczeniu, ale nigdy bezpośrednio przy płytach ani przy sprzęcie grającym — mgła osiadająca na powierzchni rowka to proszenie się o kłopoty.

Przygotuj płytę z nagraniem, które ma wyraźne przejścia między kanałami — najlepiej monofoniczne, np. wokal. Ustaw igłę na początku płyty i słuchaj uważnie. Jeśli dźwięk jest skupiony, a wokale brzmią stabilnie, antyskating jest prawdopodobnie OK. Gdy słyszysz większe zniekształcenia na prawym kanale, zwiększ antyskating o niewielki krok. Gdy lewy kanał dominuje, zmniejsz go. Powtarzaj próbę na kilku płytach, bo różne tłoczenia mają odmienną modulację.

Na koniec rzecz, której nie da się kupić: cierpliwość. Nowy gramofon wymaga ustawienia, a potem kilku odsłuchów, żeby usłyszeć, czy wkładka jest dobrze ustawiona, czy ramię opada równo, czy talerz nie bije. Jeśli po pierwszym tygodniu dźwięk wydaje się płaski albo igła zbiera trzaski z niewinnej płyty, wróć do kalibracji, a nie do sklepu. Dobrze ustawiony sprzęt w tym przedziale cenowym potrafi zagrać tak, że różnica między nim a droższym modelem będzie słyszalna dopiero przy bardzo wymagającym materiale.

Drugi czynnik to temperatura i wilgotność. Winyl mięknie już w okolicach 40°C, więc grzejnik, parapet od południa czy bagażnik samochodu to najgorsze miejsca. Zmiany temperatury powodują rozszerzanie i kurczenie się tworzywa, co po latach prowadzi do trwałego wygięcia. Wilgotność powinna wynosić od 40 do 50 procent. Zbyt sucho – płyta się elektryzuje i przyciąga kurz. Zbyt wilgotno – na etykietach i wewnątrz okładek pojawia się pleśń, która potrafi zniszczyć papier i sam nośnik. Warto zainwestować w higrometr i sprawdzać warunki przynajmniej raz w miesiącu.

Upór przy zaschniętych resztkach to droga donikąd. Nie skrob metalową szczotką ani nożem, bo zarysujesz powłokę i w rysach będzie osadzać się tłuszcz. Zamiast tego nałóż wilgotną ściereczkę na zabrudzenie i zostaw na kilka minut, żeby brud zmiękł, a potem zbierz go miękką stroną nakładki. Jeśli płyta ma szklaną powierzchnię, używaj wyłącznie środków do niej przeznaczonych i nie mieszaj ich z proszkiem do szorowania. Po myciu zawsze wytrzyj płytę do sucha czystą, suchą ściereczką — pozostawiona woda zostawia zacieki i sprzyja rdzy na elementach stalowych.

Na koniec zadbaj o sam zestaw. Nakładki po użyciu wypłucz w ciepłej wodzie, porządnie odciśnij i wysusz rozłożone, nie w zamkniętym pojemniku — wilgotna gąbka zaczyna śmierdzieć w ciągu jednego dnia. Wkłady wymieniaj, gdy przestają się dobrze trzymać lub gdy włosie się powyginało. Sam korpus przetrzyj wilgotną ściereczką i osusz. Taki zestaw posłuży dłużej, a mycie płyty zajmie kilka minut zamiast pół godziny szorowania.

Płyta winylowa to nie tylko nośnik dźwięku, ale też kawałek tworzywa, które z czasem się odkształca, rysuje i łapie kurz. Największym wrogiem jest niewłaściwa pozycja przechowywania. Winyl powinien stać pionowo, jak książka na półce, a nie leżeć płasko. Ułożenie na płasko powoduje, że ciężar kilku płyt naciska na dolne egzemplarze, co prowadzi do trwałych deformacji rowka i słyszalnego „falowania" dźwięku. Pionowe ustawienie musi być jednak ciasne – jeśli płyty przekrzywiają się na boki, ich krawędzie się obcierają i powstają rysy. Optymalnie jest wypełnić półkę tak, by płyty stały stabilnie, ale bez przesadnego ścisku.

Uważaj na pętlę masy. Brum i przydźwięk to typowy problem, gdy przedwzmacniacz stoi blisko zasilacza, telewizora lub routera. Podłącz kabel masowy z gramofonu do śruby uziemiającej we przedwzmacniaczu. Jeśli to nie pomaga, spróbuj odwrócić wtyczkę zasilania w gniazdku (o ile nie jest z bolcem) albo zmienić miejsce ustawienia urządzenia. Ekranowane kable RCA też mają znaczenie – tanie, cienkie przewody łatwo łapią zakłócenia.

If you liked this article and you also would like to collect more info concerning https://Voydod.net/ nicely visit our web site.