Mycie na mokro czy na sucho? Co naprawdę czyści płytę winylową > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Antyskating to mechanizm przechowywanie w małym mieszkaniu gramofonie, który przeciwdziała sile odśrodkowej wypychającej ramię z rowka. Bez niego igła przesuwa się zbyt szybko do środka płyty, co powoduje zniekształcenia dźwięku i nierównomierne zużycie rowka. Wiele osób go ignoruje, a to błąd — prawidłowa regulacja potrafi zdziałać więcej niż wymiana wkładki.

Rynek płyt winylowych od lat rośnie, a wybór między nowym a używanym egzemplarzem bywa trudniejszy, niż się wydaje. Nowy winyl to zwykle wznowienie lub świeży album, wytłoczony współcześnie. Używany to najczęściej oryginał z minionych dekad albo wcześniejsze wydanie tego samego tytułu. Różnice dotyczą nie tylko stanu, ale też jakości tłoczenia, brzmienia i trwałości. Zanim cokolwiek kupisz, warto ustalić, czego naprawdę szukasz — kolekcjonerskiego oryginału, taniego sposobu na słuchanie, strona czy konkretnego wydania o znanym brzmieniu.

Płyta winylowa to nośnik, który zużywa się przy każdym odtworzeniu. Wystarczy kurz, odcisk palca albo resztka środka czyszczącego pozostawiona w rowku, żeby igła zaczęła zbierać zanieczyszczenia i przenosić je w głąb. Dlatego czyszczenie nie jest zabiegiem kosmetycznym — to czynność, która bezpośrednio wpływa na trwałość płyty i jakość dźwięku.

Jak ocenić stan używanego winyla przed zakupem Przy używanym egzemplarzu najważniejszy jest stan nośnika i okładki, a nie wiek wydania. Oceniaj w świetle: płyta powinna mieć głęboki, równomierny połysk. Rysy widoczne pod kątem, matowe przetarcia i białe ślady to zużycie, które niemal zawsze słychać jako trzaski. Delikatne włoskowate rysy nie zawsze przeszkadzają, ale głębokie rysy biegnące w poprzek rowków oznaczają przeskoki. Okładka mówi mniej o dźwięku, ale rozwarstwienia, wilgoć i zapach pleśni to sygnały, że płyta była źle przechowywana. Zapytaj o sposób przechowywania i o to, na jakim sprzęcie płyta była odtwarzana.

Kupując używane, zwróć uwagę na wydanie: numer katalogowy, kraj tłoczenia i rok mają znaczenie dla brzmienia i wartości. Różne tłoczenia tego samego albumu potrafią brzmieć skrajnie różnie, a niektóre są cenione bardziej niż inne. Jeśli zależy ci na konkretnym brzmieniu, sprawdź wcześniej, które wydanie jest uznawane za dobre — to oszczędza rozczarowań. Nowe płyty też mają swoje pułapki: wznowienia z niepewnych źródeł bywają gorsze od dobrze zachowanego oryginału. Nie kieruj się wyłącznie ceną ani etykietą „nowe".

Metody, które działają, i takie, które szkodzą Najprostsza metoda to czyszczenie na sucho: płytę kładziesz na czystej, miękkiej podkładce i delikatnie przeciągasz szczoteczką po rowkach, zgodnie z kierunkiem ich biegu. Włókna zbierają kurz, ale nie wchodzą głęboko. Jeśli płyta jest mocno zabrudzona, potrzebny będzie płyn. Roztwór przygotuj z wody destylowanej i niewielkiej ilości łagodnego detergentu lub gotowego preparatu przeznaczonego do winyli. Nigdy nie używaj wody z kranu — zawarte w niej minerały osadzają się oświetlenie w salonie rowku i zostają tam na stałe.

Do mycia nigdy nie używaj alkoholu, acetonu ani rozpuszczalników. Rozpuszczają one nie tylko zabrudzenia, ale i sam winyl, matowiąc powierzchnię. Odradzam też „domowe" mieszanki z octem i płynem do szyb — pozostawiają film, który przyciąga nowy kurz szybciej niż przed myciem. Jeśli płyta jest tylko lekko zakurzona, poprzestań na szczotce i nie sięgaj po wodę.

Po myciu ważne jest dokładne wypłukanie resztek mydła. Najlepiej zanurzyć płytę w misce z czystą letnią wodą i delikatnie nią poruszać, a następnie osuszyć. Nie polewaj płyty wodą z prysznica – chlapiąca woda niesie ze sobą cząsteczki brudu z powietrza. Jeśli płyta ma etykietę papierową, uważaj, żeby nie zamoczyć jej zbytnio – może się odkleić lub rozmazać. W skrajnych przypadkach etykieta może odpaść, a to już trudne do naprawienia.

Najlepiej sprawdzać egzemplarz na miejscu, jeśli masz taką możliwość. Obejrzyj płytę pod mocnym światłem, obróć ją w dłoniach i posłuchaj kilku fragmentów — szczególnie początku i końca strony, gdzie zużycie ujawnia się najczęściej. When you have virtually any issues relating to wherever and also the best way to work with Http://Adrestyt.Ru/User/Seanbuxton4/, you can e mail us on our page. Typowe błędy kupujących to ocenianie tylko po okładce, kupowanie „w ciemno" bez odsłuchu oraz wiara w zapewnienia sprzedającego bez weryfikacji. Drugi częsty błąd to wybór egzemplarza brudnego i zapuszczonego, licząc, że wystarczy umyć — czasem tak, ale głębokie zużycie myciem się nie naprawi.

Sucho czy na mokro — kiedy która metoda Do codziennego usuwania kurzu wystarczy sucha metoda. Miękka szczotka z włosiem z węgla lub antystatyczna przecierka zbierze pył przed każdym odsłuchem. Prowadź szczotkę po powierzchni po okręgu, delikatnie, bez dociskania. Jeśli płyta nie była myta od lat, sam kurz to za mało — tłuszcz i osad z rowków wymagają wody.

W tanich gramofonach antyskating często jest sprężynkowy i mało precyzyjny. Wtedy najlepiej ustawić go na minimum, ale nie zero — chyba że producent zaleca inaczej. Jeśli słyszysz trzaski tylko przy głośniejszych fragmentach, to nie wina antyskatingu, a brudnej igły lub zużytej wkładki. Zanim zaczniesz kręcić, wyczyść igłę i sprawdź nacisk.