Mycie na mokro czy czyszczenie na sucho? Co naprawdę służy płytom winylowym > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Najczęstsze błędy sprzedających to wystawianie płyt bez sprawdzenia, czy grają, oraz ignorowanie wiadomości od kupujących. Zanim wyślesz, spakuj płytę bezpiecznie: http://1Sch.Net wyjmij winyl z okładki, użyj tekturowego wzmocnienia i folii. Uszkodzenie w transporcie to najczęstsza przyczyna sporów. Kupujący z kolei powinni nagrywać rozpakowanie, jeśli płyta jest droga — to pomaga w reklamacji. Płać wyłącznie przez system Discogs, nigdy przelewem na prywatne konto, bo wtedy nie masz ochrony.

Here is more information about jak urządzić małą kuchnię have a look at our page. Sucho czy na mokro — kiedy która metoda Do codziennego usuwania kurzu wystarczy sucha metoda. Miękka szczotka z włosiem z węgla lub antystatyczna przecierka zbierze pył przed każdym odsłuchem. Prowadź szczotkę po powierzchni po okręgu, delikatnie, bez dociskania. Jeśli płyta nie była myta od lat, sam kurz to za mało — tłuszcz i osad z rowków wymagają wody.

Płyta winylowa zbiera kurz, tłuszcz z palców i resztki papieru z okładek. Igła odtwarza wszystko, co leży w rowku, więc brud słychać jako trzaski i szum. Zanim sięgniesz po jakikolwiek preparat, ustal, z jakim zabrudzeniem masz do czynienia, bo od tego zależy metoda.

Płyta winylowa zbiera kurz nawet z powietrza, Http://adrestyt.ru/ a igła w rowku zamienia każdy pyłek w trzask. Zanim sięgniesz po jakikolwiek płyn, sprawdź, czy problemem nie jest sama igła albo wkładka — brudna igła „sypie" dźwiękiem identycznie jak urządzić małą kuchnię zabrudzona płyta. Zacznij więc od szczoteczki z włosiem węglowym: suchą płytę trzymaj na talerzu gramofonu, przyłóż szczoteczkę do powierzchni i pozwól jej krążyć dwa–trzy obroty, delikatnie zbierając włosiem kurz do siebie. To usuwa luźny pył i jest jedyną czynnością, którą można powtarzać przed każdym odtworzeniem.

Do dyspozycji masz dwa narzędzia, które faktycznie działają: miękką szczotkę z włosia antycznego (najlepiej z włókna węglowego) oraz suchą, czystą ściereczkę z mikrofibry o gładkiej strukturze. Szczotkę prowadzisz po powierzchni po okręgu, lekko, bez dociskania, tak aby włosie zbierało kurz, a nie wciskało go w rowek. Po kilku obrotach strzepujesz szczotkę na zewnątrz, z dala od płyty — inaczej zebrany pył wraca na winyl przy następnym ruchu. Ściereczkę przykładaj płasko i przeciągaj po okręgu, nigdy na siłę w poprzek rowków.

Gramofon ustawiony na chybił trafił zagra, ale najczęściej cicho, płasko i z przydźwiękiem. Winna jest zwykle jedna rzecz: brak wypoziomowania i źle ustawiona siła nacisku. Zanim podłączysz cokolwiek na stałe, połóż podstawę na stabilnym blacie i użyj poziomicy – nawet tej z telefonu. Każdy milimetr przechyłu w bok powoduje, że igła inaczej siedzi w rowku, a ramię ma tendencję do zjeżdżania lub podskakiwania. Podłóż coś pod nóżki, aż bańka stanie dokładnie w środku.

Największy błąd to robienie wszystkiego naraz. Zmieniaj jedną rzecz, słuchaj, dopiero potem następną. Wtedy usłyszysz, co faktycznie poprawiło dźwięk, a co tylko przesunęło problem w inne miejsce.

Największym błędem jest wycieranie płyty ręcznikiem papierowym albo ściereczką z mikrofibry używaną wcześniej do kurzu. Papier zostawia drobne włókna, a zabrudzona ściereczka przenosi tłuszcz z powrotem w rowek. Drugi częsty błąd to suszenie na płasko — woda zbiera się przy etykiecie i potrafi ją odkleić. Trzeci: zbyt gorąca woda, która może zniekształcić krążek.

Zanim cokolwiek ustawisz, sprawdź, czy ramię jest wypoziomowane, a przeciwwaga nie przesuwa się luźno. Większość ramion ma skalę z podziałką, ale ona służy tylko do wstępnego nastrojenia. Precyzyjne ustawienie wymaga albo wagi cyfrowej kładzionej pod igłę, albo wagi szczękowej montowanej między ramieniem a wkładką. Ta pierwsza jest wygodniejsza, druga dokładniejsza przy niskich naciskach. Tania waga kuchenna się nie nada — potrzebna jest rozdzielczość 0,01 g.

Wysokość ramienia też ma znaczenie. Ramię powinno być równoległe do płyty, gdy igła jest opuszczona. Jeśli tył ramienia leci w górę, kąt igły jest zły i wysokie tony robią się ostre, a bas się gubi. Reguluje się to podnosząc lub opuszczając całą podporę ramienia. Zrób to dopiero po ustawieniu nacisku, bo jedno wpływa na drugie.

Po ustawieniu nacisku zajmij się siłą antyskatingu. To osobna regulacja, ale ściśle powiązana — im większy nacisk, tym większa siła boczna ściągająca ramię do środka. Ustaw ją na wartość zbliżoną do nacisku i sprawdź na płycie testowej albo na nagraniu z głośnym przejściem między kanałami. Jeśli jeden kanał zniekształca się wyraźnie szybciej niż drugi, antyskating wymaga korekty. Błąd w tę stronę jest mniej szkodliwy niż zaniedbanie nacisku, ale potrafi zepsuć scenę dźwiękową.

Po umyciu odłóż płytę do całkowitego wyschnięcia, minimum kilkanaście minut. Dopiero potem włóż ją do nowej, czystej koperty wewnętrznej — stara może mieć resztki papierowego pyłu. Odtwarzacz ustaw na płaskiej powierzchni, a igłę czyść osobną szczoteczką przed każdym odsłuchem. Regularność daje więcej niż jednorazowe, intensywne czyszczenie.