Największy błąd przy zakładaniu kolekcji winyli, który psuje słuchanie > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Impedancja i czułość — dwa parametry, które decydują o głośności Większość gramofonów i przedwzmacniaczy ma wyjście słuchawkowe o wysokiej impedancji wyjściowej. Jeśli podłączysz słuchawki o niskiej impedancji, np. 16–32 omów, mogą grać głośno, ale bas będzie rozlazły, a góra pasma podbita. Z kolei modele 250–600 omów zagrają cicho i bez życia. Rozwiązanie: sprawdź specyfikację swojego przedwzmacniacza. Jeśli nie podaje impedancji wyjściowej, przyjmij ostrożnie, że wynosi ona kilkadziesiąt omów. Wtedy najlepszym kompromisem są słuchawki 60–150 omów. Nie kupuj od razu drogich modeli — najpierw sprawdź, czy Twój tor w ogóle je napędzi.

Typowe błędy przy doborze słuchawek do winyli to ignorowanie czułości. Słuchawki o czułości poniżej 95 dB/mW będą wymagały mocnego wzmacniacza. Z kolei bardzo czułe modele, powyżej 110 dB/mW, wychwycą każdy szum igły i trzaski. Do winyli lepiej wybierać słuchawki o średniej czułości, które nie eksponują powierzchniowych defektów. To ważniejsze niż marka czy wygląd.

Po umyciu odłóż płytę do nowej, czystej koszulki wewnętrznej. Stara, papierowa koszulka jest źródłem pyłu i rys. Jeśli płyta była mocno zabrudzona, powtórz mycie po kilku odtworzeniach — pierwsze przejście igły zbiera resztki z głębi rowka. Nowy winyl też wymaga umycia, In case you liked this information in addition to you desire to acquire more info with regards to pornolife.Ru generously check out our own website. bo w fabryce zostają na nim pozostałości po procesie tłoczenia. Sucha szczotka przed każdym odtworzeniem to minimum, mycie na mokro — raz na jakiś czas, zależnie od tego, jak często płyta gra.

Jak myć na mokro i czego nie robić Do mycia na mokro potrzebujesz miękkiej szczotki o włosiu syntetycznym, czystej wody destylowanej lub demineralizowanej oraz niewielkiej ilości środka zmniejszającego napięcie powierzchniowe. Kilka kropli płynu do naczyń bez dodatków zapachowych wystarczy meble na wymiar litr wody — nadmiar piany zostawia osad. Zwilż płytę, szczotkuj po okręgu, dopasowując się do rowka, a potem spłucz czystą wodą destylowaną. Osuszanie zostaw naturze: postaw płytę pionowo na ręczniku z mikrofibry i pozwól jej wyschnąć. Nie wycieraj jej na sucho, bo w ten sposób przenosisz brud i rysujesz powierzchnię.

Nie kupuj na zapas. Kolekcja rośnie naturalnie, gdy słuchasz i wracasz do tych samych tytułów. Zapisuj, co masz, żeby nie nabyć drugi raz tego samego wydania — różnice w tłoczeniu bywają subtelne, a portfel tego nie lubi. Największym błędem na starcie jest pośpiech i wiara, że sprzęt i płyty same zagrają. Najpierw naucz się słuchać, potem rozbudowuj kolekcję.

Efekt jest prosty: mniej trzasków, stabilniejsza igła i dłuższe życie zarówno płyty, jak i wkładki. Zaniedbanie tego kroku kosztuje więcej niż samo czyszczenie — brud z rowka osadza się na igle i po kilku stronach przenosi się na kolejne płyty. Nie ma tu drogi na skróty: albo czyścisz regularnie i delikatnie, albo słuchasz szumu, który z każdym odtworzeniem staje się coraz bardziej obecny.

Stan płyty ważniejszy niż jej rok wydania Oceniaj płytę po stanie, nie po cenie ani okładce. Wyciągnij winyl z koperty i obejrzyj go pod światło. Rysy wyczuwalne paznokciem oznaczają trzaski, których nie usunie żadne czyszczenie. Lekkie, powierzchowne ślady bywają niesłyszalne. Sprawdź też, czy płyta nie jest wygięta — połóż ją na płaskiej powierzchni. Winyl falisty albo z odkształconą krawędzią będzie podskakiwał pod igłą. Kupując z drugiej ręki, poproś o zdjęcia w świetle i zapytaj o przetestowanie. Sprzedawca, który unika odpowiedzi, to sygnał ostrzegawczy.

Winyl brzmi dobrze tylko wtedy, gdy rowek jest czysty. Każde odtworzenie płyty to tarcie igły o drobiny kurzu, tłuszczu z palców i resztki środków antystatycznych. Jeśli tego nie usuniesz, igła zbiera brud i wciska go głębiej, a trzaski i szum stają się trwałe. Czyszczenie nie polega na tym, żeby „przetrzeć płytę szmatką". To proces, który albo poprawia dźwięk, albo go psuje — zależnie od tego, czym i jak czyścisz.

Podstawa to napęd. Wkładki ceramiczne, które montuje się w najprostszych konstrukcjach, wybaczają więcej niż magnetyczne, ale mają ostrzejszy, płaski dźwięk i większy nacisk na płytę. Jeśli zależy ci na zachowaniu kolekcji w dobrym stanie, szukaj modelu z wkładką magnetyczną i regulowanym naciskiem. Sprawdź też, czy ramię ma przeciwwagę — bez niej ustawienie siły nacisku jest zgadywaniem, a zbyt duży nacisk niszczy rowki nieodwracalnie.

Zaczynanie kolekcji winyli od kupowania wszystkiego, co wpadnie w ręce, to najczęstsza pułapka. Ludzie myślą, że liczba płyt świadczy o kolekcji. Potem stoją przed regałem pełnym przypadkowych wydawnictw, z których słuchają może pięciu. Kolekcja to nie wyścig. Zacznij od jednego pytania: czego naprawdę chcesz słuchać na tym nośniku? Odpowiedź zawęzi wybory i zaoszczędzi miejsce, pieniądze oraz rozczarowań.