Smażenie głębokie czy płytkie: kiedy tłuszcz nadaje się jeszcze do użycia > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Powietrze to problem podwójny. Po pierwsze, tlen utlenia tłuszcze zawarte w produktach pełnoziarnistych, otrębach, mące razowej, siemieniu, orzechach i nasionach — efektem jest gorzki, stęchły posmak, którego nie da się już odwrócić. Po drugie, powietrze krąży w słoiku przy każdym otwarciu, nanosząc nową porcję wilgoci i drobnoustrojów. Słoik napełniaj do trzech czwartych wysokości, nie po samą krawędź. Zostaw kilka centymetrów wolnej przestrzeni, żeby produkt nie wypychał pokrywki i nie blokował szczelnego zamknięcia. Po każdym użyciu zakręć wieczko od razu — nie zostawiaj otwartego słoika na czas, gdy odmierzasz kolejną porcję.

Najważniejsze to nie odkładać naczyń do zlewu po jedzeniu. Jeśli właśnie skończyłeś jeść, od razu umyj talerz i sztućce. Nawet jeśli zmywarka jest pełna, opłucz naczynia i ułóż je obok — nie zostawiaj ich w zlewie, gdzie sięgają po nie kolejne osoby i gdzie zaczynają zbierać się resztki. Garnki i patelnie myj, gdy jeszcze są ciepłe, ale nie gorące. Ciepłe tłuszcze łatwiej się rozpuszczają, więc wystarczy niewielka ilość płynu. Uważaj tylko na nagłe zmiany temperatury — niektóre powłoki mogą pękać, jeśli polejesz je zimną wodą.

Każdy, jak urządzić małą kuchnię kto wrzucił do zamrażarki litrowy pojemnik z zupą, zna ten moment: po tygodniu wyciąga się z niego lodową bryłę, której nie da się kroić, a rozmrożenie zajmuje pół dnia. W środku widać czasem jaśniejszy rdzeń — to miejsce, gdzie woda zamarzła później i rozepchnęła strukturę jedzenia. Cienka warstwa działa inaczej, bo mróz dociera do niej niemal jednocześnie z każdej strony.

Jeśli masz zestaw garnków, który nie działa, nie musisz od razu wymieniać wszystkiego. Wystarczy dokupić jeden garnek z magnetycznym dnem i sprawdzić, jak szybko zagotowuje wodę. Różnica bywa duża: stal ferrytyczna z grubym dnem osiąga wrzenie w kilka minut, aluminium na tej samej płycie nie zrobi nic. Do smażenia lepiej sprawdza się żeliwo lub stal, do gotowania — emalia na stali. Unikaj tanich naczyń z cienkim dnem, bo będą się wyginać i po kilku użyciach przestaną dobrze przylegać.

Zasada jest prosta: szybkość zamarzania zależy od drogi, jaką ciepło musi pokonać, żeby uciec z produktu. W bryle o grubości kilku centymetrów środek oddaje ciepło przez całą otaczającą masę, więc trwa to godzinami. W warstwie o grubości jednego–dwóch centymetrów ciepło ucieka niemal natychmiast. Woda zamienia się w drobne kryształki lodu, które nie rozrywają komórek tak mocno jak duże kryształy tworzące się przy wolnym mrożeniu. Dlatego rozmrożony produkt trzyma więcej soku i lepiej znosi obróbkę.

Kilka zasad wspólnych dla obu metod. Nigdy nie sol potrawy nad tłuszczem – sól przyspiesza jego rozkład. Nie smaż w tłuszczu, który już raz był używany do smażenia w wysokiej temperaturze, a potem studzony i podgrzewany wielokrotnie. Nie mieszaj różnych rodzajów olejów w jednym naczyniu, bo mają odmienne temperatury dymienia. Po smażeniu odstaw tłuszcz do ostygnięcia, przecedź i przechowuj w zamkniętym naczyniu z dala od światła. Jeśli po tygodniu w chłodnym miejscu czuć stęchliznę albo tłuszcz zrobił się lepki, wylej go bez żalu.

Praktyczna zasada jest prosta: suchy, ciemny i chłodny schowek, szczelne zamknięcie wypukłą pokrywką, sprawdzanie zapachu przy każdym otwarciu. Jeśli produkt pachnie ziemią, piwnicą albo zjełczałym tłuszczem, nie ratuj go przesypywaniem ani podsmażaniem — wyrzuć i zacznij od nowa. Świeżość zapasu zależy nie od szczelności samego słoika, ale od tego, czy produkt trafił do niego suchy, czy został odizolowany od powietrza i światła od pierwszego dnia.

Zasada jest prosta: grubość warstwy nie powinna przekraczać dwóch–trzech centymetrów. Mięso mielone rozłóż na worek lub folię i rozpłaszcz na kształt plastra, a następnie podziel na porcje przez dociśnięcie krawędzią dłoni albo trzonkiem noża. Powstanie siatka, którą po zamrożeniu łatwo przełamiesz. Gulasz, pulpety czy kawałki kurczaka rozłóż luźno na blaszce wyłożonej papierem, wstaw do zamrażarki na dwie–trzy godziny, a dopiero potem przesyp do pojemnika. Dzięki temu nie zlepiają się w jedną bryłę.

Nie chodzi więc o estetykę układania w zamrażarce, ale o fizykę i higienę. Cienka warstwa skraca drogę ciepła, chroni strukturę jedzenia i pozwala rozmrozić obiad w rozsądnym czasie. Wystarczy raz zmienić nawyk pakowania, żeby przestać walczyć z lodową bryłą.

Rozmrażanie też warto zaplanować. Cienką porcję wstawia się na kilka godzin do lodówki albo wkłada do zimnej wody w szczelnym opakowaniu — zupa gotowa jest w kilkanaście minut, mięso w kilkadziesiąt. Bryłę musisz często rozmrażać w kuchence mikrofalowej, co podgrzewa brzegi, If you have any queries pertaining to in which and how to use dalsze informacje, you can get in touch with us at the web site. zanim środek puści. Podział na porcje oznacza też, że wyjmujesz dokładnie tyle, ile zjesz, i nie mrozisz ponownie resztek.